Towards Understanding Islam

Aku bertuah jadi umatmu Ya Rasulullah

2011-07-21T10:22:00.000-07:00

Peribadi Agung Rasulullah – Menahan Lapar agar tidak lapar di akhirat nanti

Pada suatu ketika baginda menjadi imam solat. Dilihat oleh para sahabat,pergerakan baginda antara satu rukun ke satu rukun yang lain amat sukar sekali. Dan mereka mendengar bunyi menggerutup seolah-olah sendi-sendi pada tubuh baginda yang mulia itu bergeser antara satu sama lain. Sayidina Umar yang tidak tahan melihat keadaan baginda itu langsung bertanya setelah selesai bersembahyang,

"Ya Rasulullah, kami melihat seolah-olah tuan menanggung penderitaan yang amat berat, tuan sakitkah ya Rasulullah?"
"Tidak, ya Umar. Alhamdulillah, aku sihat dan segar."

"Ya Rasulullah...mengapa setiap kali tuan menggerakkan tubuh, kami mendengar seolah-olah sendi bergeselan di tubuh
tuan? Kami yakin engkau sedang sakit..." desak Umar penuh cemas.

Akhirnya Rasulullah mengangkat jubahnya. Para sahabat amat terkejut. Perut baginda yang kempis, kelihatan dililiti sehelai
kain yang berisi batu kerikil, buat menahan rasa lapar. Batu-batu kecil itulah yang menimbulkan bunyi-bunyi halus setiap kali bergeraknya tubuh baginda.

"Ya Rasulullah! Adakah bila tuan menyatakan lapar dan tidak punya makanan kami tidak akan mendapatkannya buat tuan?"
Lalu baginda menjawab dengan lembut, "Tidak para
sahabatku. Aku tahu, apa pun akan engkau korbankan demi Rasulmu. Tetapi apakah akan aku jawab di
hadapan ALLAH nanti, apabila aku sebagai pemimpin,
menjadi beban kepada umatnya?" "Biarlah kelaparan ini
sebagai hadiah ALLAH buatku, agar umatku kelak
tidak ada yang kelaparan di dunia ini lebih-lebih lagi tiada yang kelaparan di Akhirat kelak."

dikongsikan bersama tanpa prejudis ..... sebagai pengajaran buat kita dan insan yg memimpin ummah.....

2011-06-05T12:07:00.001-07:00

2.4 Karya-karya Penulisan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ

Sebagai penulis yang prolifik dan produktif, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ telah menghasilkan penulisan dengan begitu banyak sekali di dalam pelbagai disiplin ilmu-ilmu Islam. Sebahagian daripadanya dikategorikan sebagai karya agung. Wan Mohd Shaghir menyatakan bahawa Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ telah menghasilkan karya yang paling lengkap di dalam aqidah versi jawi melalui Ward al-Zawahir, manakala karya fiqh melalui kitab Furu’ al-Masa’il. Kedua-duanya dikategorikan sebagai karya agung.[1] Kedudukan beliau sebagai penterjemah dan syarah terhadap kitab-kitab ulama terdahulu di samping kebolehannya yang luar biasa di dalam menguasai ilmu-ilmu yang dipelajari membolehkan beliau menghasilkan karya-karya yang paling banyak di kalangan ulama di kepulauan Melayu. Tambahan lagi, terdapat di kalangan murid-murid beliau yang terlibat secara khusus menyalin ilmu-ilmu yang diajar beliau dan kemudiannya ditashih (semak) oleh beliau sendiri catitan tersebut.

Para pengkaji berselisih di dalam menentukan bilangan sebenar karya-karya yang telah dihasilkan oleh Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ. Menurut Wan Mohd Shaghir, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ telah menghasilkan sebanyak 66 buah karya yang dapat dikesan. Manakala terdapat juga karya-karya kecil yang berbentuk risalah atau catatan ringkas yang mana jika dikira ia boleh mencecah sehingga 101 buah kesemuanya.[2] Manakala Bradley mencatatkan sebanyak 69 buah karangan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ.[3] Tetapi Ismail Che Daud menyatakan karangan beliau hanyalah berjumlah 41 buah sahaja.[4] Terdapat perbezaan kuantiti karangan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ adalah disebabkan oleh sebahagian daripada hasil karya beliau tidak ditemui. Manakala sebahagian yang lain pula dicetak dengan jumlah yang terhad dan disimpan sebagai koleksi peribadi individu-individu tertentu sahaja. Bahkan terdapat juga catatan tangan beliau sendiri ataupun murid-murid beliau yang belum dicetak dan tersimpan sebagai manuskrip seperti sebahagiannya yang masih tersimpan di Perpustakaan Negara Malaysia dan Pusat Islam. Ketidakbolehan untuk mengekses kepada sebahagian daripada karya-karya Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ menyebabkan para pengkaji berbeza pendapat di dalam menentukan bilangan karya-karya tulisan beliau.

Terdapat beberapa karya Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ yang merupakan terjemahan daripada kitab-kitab karangan ulama terdahulu. Beliau menterjemahkan kitab Minhaj al-Abidin (1240 H) dan Bidayat al-Hidayah (1253 H) dengan menggunakan nama judul yang sama dengan karangan al-Ghazali. Begitu juga dengan terjemahan terhadap kitab Kashf al-Ghummah (1238 H) menggunakan judul yang sama dengan karya asalnya oleh Shaykh Abd al-Wahhab al-ShaÑrani. Beliau juga menterjemahkan kitab Hikam Abi Madyan dalam karyanya bertajuk Kanz al-Minan (1240 H). Manakala Matn Zubad diterjemahkan dan disyarahnya di dalam kitab Fath al-Mannan (1249 H). ia adalah terjemahan daripada karangan Ibn Ruslan al-Dimashqi. Kitab Bahjat al-Saniyyah (1258 H) merupakan terjemahan daripada kitab Sayyid Ahmad al-Marzuqi yang bertajuk Tahsil Nail al-Maram. Di samping itu, beliau juga memberi ulasan dan syarah terhadap kitab tersebut.

Terdapat pertikaian di kalangan para pengkaji tentang sebahagian daripada karya-karya Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ sama ada ia adalah karya beliau ataupun orang lain. Di antaranya ialah kitab Sharh Hikan Ibn Ata’ Allah al-Askandari (1149 H) yang menjadi pertikaian di kalangan para pengkaji sama ada ia adalah karangan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ ataupun Shaykh Abdul Malik bin Abdullah (Tok Pulau Manis).[5] Setelah diteliti ternyata ia bukan karangan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ. Kekeliruan terhadap kitab Sharh Hikam sebenarnya disebabkan terjemahan beliau terhadap kitab Sharh Hikam Abi Madyan bukannya Ibn Ibn Ata’ Allah al-Askandari. Begitu juga dengan nama guru beliau Ibn Ata’ Allah yang dimaksudkannya bukanlah Ibn Ibn Ata’ Allah al-Askandari sebaliknya yang nama yang dimaksudkan ialah Ibn Ata’ Allah al-Masri al-Makki.[6]

Terdapat juga pertikaian tentang kitab Manhal Safi yang tidak dinyatakan tahun penulisannya. Menurut Wan Mohd Shaghir, kitab tersebut adalah karangan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ di dalam tasawwuf yang menghuraikan istilah-istilah penting tasawwuf. Namun ada juga yang mengatakan ia adalah karangan guru beliau iaitu Shaykh Abdul Rahman bin Abdul Mubin Pauh Bok. Manakala yang lain mengatakan karya ini adalah karangan Shaykh Abdul Qadir Bukit Bayas.[7] Begitu juga dengan kitab MatlaÑ al-Badrayn yang sandarkan kepada Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ sebagai pengarangnya.[8] Tetapi yang sebenarnya ia adalah karangan cucu saudaranya Shaykh Muhammad bin Ismail Daud al-Fatani (Shaykh Nik Mat Kecik).

Menurut Wan Mohd Shaghir, beberapa karya Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ boleh dikategorikan sebagai karya agung seperti Ward al-Zawahir (1245 H) dan FuruÑ al-Masa’il (1257 H). Justifikasi yang menyatakan Ward al-Zawahir sebagai karya agung ialah kerana ia merupakan karya yang paling tebal dan paling lengkap perbahasannya di dalam aqidah di kepulauan Melayu yang menggunakan tulisan jawi. Manakala kitab Furu al-Masa’il adalah yang pertama dan paling lengkap dalam membicarkan persoalam cabang-cabang (furuÑ) fiqh.[9]

Terdapat juga karya-karya Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ tidak dapat dikesan atau ditemui tetapi ada disebut di dalam penulisan ulama-ulama dan para pengkaji sebagai karya-karya beliau. Di antaranya seperti kitab Kisah Nabi Yusuf, Hikayat Lelaki Salih, Muqaddimat al-Kubra, al-Qurb ila Allah, Kifayat al-Jawiyat, Jinayat al-Taktub dan TaÑalluq bi Kalimat al-Iman.[10]

Di antara beberapa karya beliau yang lain sama ada ditemui dan dicetak di Mekah, Mesir, Turki mahupun di Singapura, Malaysia dan Patani yang dikesan tarikh ia ditulis atau diterbitkan mahupun tanpa tarikh ditulis atau dicetak adalah seperti berikut :

1. Kifayat al-Muhtaj (1224 H. / 1808 M)

2. Idah al-Bab (1224 H. / 1809 M)

3. Ghayat al-Taqrib (1226 H. / 1811 M)

4. Nahj al-Gharibin (1226 H. / 1811 M)

5. Bulugh al-Maram (1227 H. / 1812 M)

6. Al-Durr al-Thamin (1232 H)

7. JamÑ al-Fawa’id wa Jawahir al-Qala’id (1239 H)

8. Munyat al-Musalli (1242 H)

9. Hidayat al-MutaÑallim (1244 H)

10. Uqdat al-Jawahir (1245 H)

11. Mudhakarah al-Ikhwan (1249 H)

12. Jawahir al-Saniyyah (1252 H)

13. Al-Bahjat al-Wardiyyah (1258 H)

14. Al-Bahjat al-Mardiyyah (1259 H)

15. Bughyat al-Tullab (n.d)

16. Diya’ al-Murid (n.d)

17. Al-Said wa al-dhaba’ih (n.d)

18. Kitab Sifat Dua Puluh (n.d)

19. Irshad al-Atfal al-Mubtadi’in fi Aqidat al-Din

[1] See Wan Mohd Shaghir, Wawasan Pemikiran Islam…, vol.1, 15, 26.

[2] Wan Mohd Shaghir Abdullah, “Pengarang manuskrip kitab di Alam Melayu: suatu tinjauan awal,” Jurnal Filologi Melayu, vol. 3 (1994): 87

[3] Francis R. Bradley, “Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ’s writings contained in the National Library of Malaysia,” Jurnal Filologi Melayu, vol. 15 (2007): 121.

[4] Ismail Che Daud, 36.

[5] Menurut Wan Mohd Shaghir, ia adalah karangan Tok Pulau Manis. Namun beliau sendiri masih belum jelas tentang kesahihan kenyataan tersebut. See Wan Mohd Shaghir Abdullah, “Pengarang Manuskrip Kitab…”, 89.

[6] See Wan Mohd Shaghir, “Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ,” …, 5.

[7] See Wan Mohd Shaghir (ed.), Introduction of Manhal Safi, (Kuala Lumpur: khazanah Fataniyah, 1992), 2-3.

[8] Kitab tersebut dinisbahkan kepada Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ berkemungkinan dengan tujuan mengambil berkat daripadanya ataupun penulisnya banyak mengambil sumber ilmu secara langsung daripada Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ di dalam penulisan tersebut. See Wan Mohd Shaghir, “Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ,” …, 27.

[9] See Wan Mohd Shaghir Abdullah, “Peranan dan Sumbangan Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani Dalam Kesusateraan Melayu Klasik,” in Seminar Kesusasteraan Melayu Traditional, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 1998, 15.

[10] See Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani Ulama…, 55-57.

2011-06-01T03:15:00.001-07:00

Sumbangannya di Dalam Sosial dan Pelbagai Disiplin Ilmu

Ketokohan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ tidak hanya terhad di dalam bidang keilmuan sahaja bahkan ia juga membabitkan penglibatannya secara langsung di dalam kebajikan sosial dan jihad. Semasa di Mekah, beliau telah diberi amanah sebagai Shaykh al-Hajj yang pertama untuk menjaga kebajikan jemaah haji dari Asia Tenggara. Bahkan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ diberi kepercayaan untuk menjadi imam dan khatib di Masjid al-Haram. Selain daripada itu, beliau juga menjadi pakar rujuk di dalam fiqh mazhab Shafii di Mekah.[1] Kedudukan tersebut menjadikan beliau amat popular di Mekah terutamanya di kalangan masyarakat dari kepulauan Melayu yang datang mengerjakan haji di Mekah. Keadaan tersebut secara tidak langsung menjadikan kitab-kitab karangan beliau mendapat tempat dan menjadi rujukan di kalangan mereka. Justeru, pemikiran beliau dilihat banyak membentuk paradigma pemikiran dan amalan masyarakat di sana.[2]

Di dalam politik menentang penjajahan, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ telah menunjukkan tauladan yang berkesan dengan beliau sendiri berperanan untuk turun ke medan perang menentang penjajahan Siam di Patani dan Kedah di Semenanjung Malaysia pada tahun 1831.[3] Semangat jihad beliau menentang penjajahan kemudiannya diikuti oleh rakan-rakannya dan murid-murid beliau menentang penjajahan di kepulauan Melayu.[4] Di dalam karya-karya penulisannya, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ telah menekankan kepentingan jihad meninggikan syariat Islam. Bagi beliau, matlamat aqidah itu sendiri adalah meninggikan syariat Islam melalui konsep ma’rifat Allah yang dapat mengatasi segala halangan dan cabarannya termasuk ancaman penjajahan dan permusuhan daripada musuh-musuh Islam. Menurut beliau, orang Islam hendaklah memelihara agamanya dengan menegakkan syariat Allah supaya segala hokum dan ketetapan Allah dapat dilaksanakan. Segala perkara yang membawa kea rah tertegaknya Islam hendaklah dijadikan sebagai tanggungjawab mereka untuk merealisasikannya.[5] Melalui penglibatan beliau dan peranan ulama-ulama Islam di dalam jihad telah membuktikan bahawa usaha menentang penjajahan dan menuntut kemerdekaan telah dipelopori oleh para ulama Islam melalui pengajian dan pendidikan Islam. Mereka telah member sumbangan yang besar ke arah membangkitkan semangat jihad seperti tuntutan agama Islam itu sendiri.

Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ selain mempunyai pelbagai kebolehan di dalam menguasai ilmu-ilmu agama, bahkan juga ilmu-ilmu lain tetapi penonjolan beliau lebih dikenali di dalam tiga ilmu serangkai iaitu aqidah, fiqh dan tasawwuf. Sebagai contohnya, di dalam kesusateraan Melayu, aspek-aspek kesusateraan di dalam karya-karya beliau telah menjadi rujukan di kalangan pakar-pakar bahasa. Kemampuan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ di dalam menggunakan bahasa yang puitis (indah) di samping syair-syair karangan beliau yang bermutu tinggi menyumbang kea rah tersebut. Beberapa hikayat-hikayat di dalam karya beliau telah menjadi rujukan tokoh-tokoh bahasa selepas beliau seperti Raja Ali Haji dan Hamzah Fansuri.[6]

Beberapa karya beliau di dalam bidang-bidang lain menggambarkan kebolehan beliau di dalam pelbagai disiplin ilmu tersebut seperti ilmu hadith,[7] tafsir,[8] falsafah, astronomi dan perubatan. Keadaan tersebut telah membuktikan bahawa Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ adalah seorang penulis yang prolific yang amat produktif dan kreatif. Di samping itu, sumbangan beliau di dalam kebajikan social dan politik menjadikannya begitu signifikan di kalangan masyarakat Islam di kepulauan Melayu. Dengan kelebihan tersebut, menjadikan beliau amat berpotensi untuk membuat perubahan di dalam masyarakat di kepulauan Melayu yang menjadikannya sebagai tokoh yang mempunyai pengaruh yang besar di sana.

[1] Wan Mohd Shaghir, Wawasan Pemikiran Islam…, vol.4, 81.

[2] Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ mempunyai ramai murid yang dating khusus untuk mendalami ilmu pengetahuan di Mekah. Bahkan terdapat juga di kalangan mereka yang datang semasa musim haji kemudiannya menetap di sana untuk beberapa ketika di samping belajar dengan guru-guru di sana terutamnya ilmu tentang ibadat haji. Sebahagian daripada mereka pulang ke tanah air selepas menunaikan haji, manakala sebahagiannya ada yang terus menetap di Mekah untuk meneruskan pengajian mereka untuk tempoh yang lama. Dengan kedudukan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ sebagai Shaykh Haji, menjadikan kedudukannya begitu berpengaruh di kalangan mereka. See C. Snouck Hurgronje, Mekka in the Later Part of the 19^th Century, (Leiden: Brill, 2007), 227-228.

[3] Ismail Che Daud menyatakan bahawa Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ dianggarkan pulang ke Patani untuk menyertai Perang Sabil menentang Siam sekitar 1830-1832 setelah beliau selesai menulis kitab Ward al-Zawahir. Begitu juga dengan penelitian yang dibuat oleh Abdullah Nakula. See Ismail Che Daud, 31.

[4] Di antara rakan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ yang menyertai jihad menentang penjajah ialah Shaykh Abd al-Samad al-Falembani. Manakala murid beliau ialah seperti Muhammad Salih bin Sunan Maulana Qadi (Tengku Tembusai).

[5] Dawud bin Abdullah al-Fatani, Ward al-Zawahir, 8.

[6] Menurut Wan Mohd Shaghir, Raja Ali Haji sangat terkenal di dalam bidang kesusateraan Melayu dan bahasa di alam Melayu. Beliau dikatakan banyak terprengaruh dengan gaya bahasa yang digunakan oleh Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani. Sebagai contohnya, penggunaan kalimah “selalu” yang bermaksud “terus” oleh Raja Ali Haji adalah seperti yang kerap digunakan oleh Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani di dalam karya-karya beliau. See Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani Ulama…, 48-49.

[7] Fauzi Deraman telah membuat beberapa penelitian terhadap karya-karya Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani yang dikategorikan sebagai karya hadith atau yang mempunyai banyak hadith di dalamnya seperti Kashf al-Ghummah, Arbain Shaykh Dawud, Fara’id al-Fawa’id dan lain-lainnya, dirumuskan bahawa penonjolannya di dalam bidang hadith tidaklah sehabat penonjolannya di dalam aqidah, fiqh dan tasawwuf. Namun beliau telah banyak menggunakan hadith-hadith dalam karya-karya beliau dan mempunyai cara tersendiri dalam menilai kesahihan sesebuah hadith. See Fauzi Deraman, 64.

[8] Tidak terdapat karya khusus Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani di dalam tafsir. Namun beliau menyelitkannya di dalam karya beliau. Sebagai contohnya di dalam Ward al-Zawahir beliau menghuraikan tafsir surat Maryam. See Dawud bin Abdullah al-Fatani, Ward al-Zawahir, 221-223.

2011-05-31T12:55:00.000-07:00

Sumbangannya di Dalam Tasawwuf dan Akhlak

Di zaman Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ, ilmu tasawwuf memainkan peranan yang amat penting sebagai pelengkap kepada penuntut-penuntut ilmu di samping ilmu fiqh dan aqidah. Semasa beliau di Mekah, pengaruh kesufian al-Ghazali begitu ketara sekali di dalam penulisan beliau sama ada karya terjamahannya daripada al-Ghazali mahupun tulisannya sendiri tidak terlepas daripada pengaruh tersebut. Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ secara langsung di dalam karya tasawwuf beliau menukilkan pandangan al-Ghazali, bahkan stail penulisan beliau juga yang menggabungkan beberapa disipilin ilmu di dalam satu-satu buku adalah menurut stail al-Ghazali seperti dalam Ihya. Di dalam menterjemahkan karya-karya al-Ghazali seperti Minhaj al-Abidin dan Bidayat al-Hidayah beliau tidak menukar judul tersebut, sebaliknya menggunakan judul yang asal berbeza dengan karya-karya terjemahannya yang lain. Perkara ini berkemungkinan besar untuk menjelaskan kaitan dan pengaruh yang kuat daripada al-Ghazali di dalam mempengaruhi aliran pemikiran beliau.

Namun begitu, untuk mengelakkan kekeliruan dan salah faham terhadap ilmu tasawwuf, beliau telah meletakkan syarat-syarat penting untuk mempelajari ilmu tersebut dan beramal dengan tareqat-tareqat tasawwuf. Bagi beliau, ia perlu seimbang di antara pengamalan syariat dan hakikat (tasawwuf) dengan berpandukan kepada sumber yang sahih agar tidak menyeleweng.[1]

Karangan al-Ghazali seperti Ihya dan Minhaj al-Abidin telah mendapat perhatian yang begitu istimewa daripada masyarakat Islam di kepulauan melayu. Perkara ini adalah berkait rapat dengan peranan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ di dalam memperkenalkan al-Ghazali sebagai tokoh agung tasawwuf melalui pengajarannya kepada murid-murid beliau di Mekah yang kemudiannya menjadi ulama-ulama yang berpengaruh dan menyebarkan ilmu-ilmu tersebut di kepulauan Melayu apabila mereka pulang ke tanah air mereka. Maka secara tidak langsung pengaruh al-Ghazali mendapat tempat yang istimewa di kepulauan Melayu melalui pengaruh Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ.

Semasa di Mekah Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ mendapat sanad tareqat Shaziliyyah, Sammaniyyah dan Shatariyah secara langsung daripada guru-guru beliau di sana. Beliau mengambil tareqat Shazaliyyah daripada Shaykh Muhammad Salih ibn Ibrahim al-Ra’is, manakala tareqat Sammaniyyah diambil daripada Shaykh Muhammad ibn Abd al-Karim Samman al-Madani. Namun begitu, beliau lebih dikenali melalui pengamalan tareqat Shatariyah yang diambilnya daripada Shaykh Muhammad AsÑad. Di antara keistimewaan tareqat yang diamalkan beliau ialah masing-masing mempunyai sanad-sanad sehingga kepada silisilah sumbernya yang asal daripada Rasulullah. Ramai di kalangan murid-murid Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ kemudiannya mengembangkannya ke seluruh pelusuk kepulauan Melayu.[2] Tareqat Shatariyah umpamanya dilihat mempunyai pengaruh yang besar di Patani dan semenanjung Malaysia yang disebarkan oleh murid-murid beliau seperti Shaykh Wan Ali bin Ishaq al-Fatani, Shaykh Abdul Qadir Abdul Rahman dan Tuan Lebai Din bin Long Nik al-Fatani.[3]

Ketokohan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ di dalam tasawwuf dapat dilihat apabila beliau digelar dengan gelaran seperti al-Arif billah al-Rabbani oleh murid-murid beliau dan rakan-rakannya. Di samping itu, beberapa cerita tentang keramat beliau telah diceritakan oleh murid-murid beliau menguatkan lagi kedudukannya sebagai ulama yang istimewa sehingga mencapai tahap guru murshid sebagai seorang daripada wali Allah.[4] Bahkan beliau menjelaskan dengan jelas tentang konsep wali Allah yang perlu memiliki otoriti (dengan syarat-syarat) tertentu agar peranannya di dalam pembangunan Islam tidak terpesong dan menyeleweng.[5] Beberapa aspek penting akhlak diberi penekanan di dalam karangan-karangan beliau sebagai penyempurnaan kehidupan hidup beragama seseorang Muslim. Karangan beliau seperti Jam’ al-fawa’id dan Hidayah al-Muta’allim memberi penekanan tentang kepentingan akhlak sebagai manifestasi aqidah seseorang. Dengan itu, kedudukan akhlak perlu dipupuk bermula dengan pemupukan aqidah itu sendiri.[6] Berdasarkan huraian tersebut, pandangan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ adalah mirip pendekatan al-Ghazali di dalam Ihya dan Mizan al-Amal.

Berdasarkan pendekatan tasawwuf dan akhlak Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ, pengaruh al-Ghazali dilihat begitu ketara sekali di dalam karangan-karangan beliau. Begitu juga dengan pandangan tasawwuf Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ yang telah diterima oleh masyarakat Islam di kepulauan Melayu yang disebarkan oleh murid-murid beliau dan seolah-olah mereka mempunyai keseragaman di dalam amalan, zikir dan aspek-aspek kerohanian mereka.

[1] See Dawud bin Abdullah al-Fatani, Ward al-Zawahir, 215-216.

[2] Inilah di antara faktor penting kenapa masyarakat di kepulauan Melayu mempunyai tatacara hidup beragama seolah-olah hampir seragam di kalangan mereka walaupun berbeza rumpun dan bahasa.

[3] See Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ UlamaÑ…, 47-48.

[4] Menurut Wan Mohd Shaghir, di antara cerita keramat tentang Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ. pada suatu hari semasa mengajar di kampong Kerisek, beliau menolong orang yang lemas di pantai Kerisek tanpa pergi ke tempat tersebut namun terdapat kesan basah pada pakaian beliau. Namun cerita tersebut tidak dapat dipastikan kesahihannya. See Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ UlamaÑ…, 50-51.

[5] See Dawud bin Abdullah al-Fatani, Ward al-Zawahir, 215-216.

[6] Dawud bin Abdullah al-Fatani, JamÑ al-Fawa’id, 251.

2011-05-31T02:06:00.000-07:00

Sumbangan di Dalam Aqidah

Sumbangan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ di dalam aqidah adalah seperti juga di dalam fiqh, di mana beliau telah memainkan peranan yang amat penting di dalam pemahaman aqidah dan pemikiran Islam di kepulauan Melayu. Hal ini terbukti apabila kitab Ward al-Zawahir dikatakan sebagai kitab yang paling komprehensif di dalam ilmu usuluddin di alam Melayu yang menggunakan bahasa Melayu dalam versi tulisan jawi.[1] Manakala kitab al-Durr al-Thamin adalah di antara kitab aqidah yang paling popular digunakan di kepulauan Melayu terutamanya di pondok-pondok di Patani dan Malaysia.[2] Ia juga digunakan dengan meluas sebagai pengajian awam di masjid-masjid dan surau-surau sehingga hari ini.

Pengaruh al-Ghazali di dalam penulisan aqidah Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ begitu ketara sekali. Kitab-kitab karangan beliau seperti Ward al-Zawahir dan al-Durr al-Thamin mempunyai banyak persamaan dengan cara persembahan kitab Ihya’ Ulum al-Din dan Minhaj al-Abidin karangan al-Ghazali. Bahkan beliau kerap sekali memetik kata-kata al-Ghazali di dalam penulisan beliau.[3] Bahkan manhaj aqidah al-Ghazali yang menjadikan ma’rifatullah sebagai matlamat pengajian aqidah dan juga tasawwuf telah diaplikasi oleh Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ seperti di dalam kitab Ward al-Zawahir. Beliau menyatakan:

“Wajib atas mukallaf itu mengetahui barang yang wajib bagi Allah dan yang ja’iz (harus) dan yang mustahil baginya. Dan hakikat maÑrifat itu iaitu jazam (yakin) yang muwafiq (berbetulan) bagi waqiÑ pada nafs amr (perkara tersebut) dengan dalil…”[4]

Menurut beliau, kekuatan aqidah yang dicapai melalui ma’rifatullah hendaklah disertakan dengan dalil-dalil sama ada secara ijmali ataupun tafsili.[5] Bagi beliau, taqlid dalam aqidah adalah tidak dibenarkan kerana dengan taqlid menjadikan seseorang itu tidak dapat mencapai tahap ma’rifat Allah. Dengan itu, persoalan yang berkaitan dengan syirik, khurafat tidak dapat dihapuskan. Hal ini amat penting khususnya untuk masyarakat Islam di kepulauan Melayu kerana mereka masih terdapat pengaruh Hindu dan Budha di dalam kehidupan mereka. Begitu juga dengan penjajahan oleh pihak kuffar terhadap bumi umat Islam di kepulauan Melayu yang menjadi halangan kepada pelaksanaan Islam di dalam pemerintahan mereka. Bagi Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ semua perkara tersebut akan dapat dicapai apabila mempunyai kekuatan aqidah.

Justeru, penulisan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ terutamanya di dalam Ward al-Zawahir dan al-Durr al-Thamin mempunyai visi untuk melakukan agenda perubahan sikap dan pemikiran agar kekuatan umat Islam dapat dipupuk melalui aqidah yang mantap sekaligus dapat mengatasi segala ancaman dan musuh Islam sama ada daripada luar mahupun dalaman sendiri. Dengan itu, penulisan karya aqidah beliau dilihat mempunyai keunikan yang tersendiri dan istimewa khususnya bagi umat Islam di kepulauan Melayu. Di antara kelebihan Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ di dalam perbincangan aqidah ialah penekanan terhadap pengunaan dalil-dalil wahyu daripada al-Qur’an dan hadith diberi keutamaan di dalam karya-karya beliau terutamanya di dalam kitab Ward al-Zawahir. Beliau cuba memberi ruang yang mencukupi terhadap penggunaan nas (dalil) secara literal mahupun interpretif (penafsirannya memalui akal).

[1] See Wan Mohd Shaghir Abdullah, Wawasan Pemikiran Islam Ulama Asia Tenggara, (Kuala Lumpur: Khazanah Fataniyah, 2000), vol.1, 15.

[2] Di antara kitab-kitab lain yang masyhur di dalam pengajian aqidah yang digunakan di pondok-pondok ialah Aqidah al-Najin, Siraj al-Huda dan Faridat al-Fara’id.

[3] Contohnya di dalam Ward al-Zawahir, al-Ghazali meletakkan tujuh syarat yang perlu dikehendaki di dalam beramal dengan ayat-ayat Mutashabihatbagi mazhab Salaf. See Dawud bin Abdullah al-Fatani, Ward al-Zawahir, 66.

[4] Ibid., 15.

[5] Dalil ijmali ialah mengenal Allah walaupun dengan menggunakan dalil umum sahaja seperti menyatakan bahawa dalil Allah wujud ialah dengan wujudnya ala mini atau membawa dalil umum daripada sumber wahyu seperti dalil daripada surah al-Ikhlas tentang Uluhiyat. Namun ia tidak dapat menguraikan shubhat yang ditimbul di dalam aqidah. Manakala dalil tafsili ialah dalil yang dibincangkan secara terperinci yang memerlukan kepada pemerhatian dan penelitian (nazar dan ta’ammul) yang mana ia mampu untuk menguraikan shubhat dan dapat berhujah mengisbatkan (menguatkan) aqidah. Taqlid akan menyebabkan terjadinya ragu-ragu dalam pegangan aqidah seseorang itu. See Dawud bin Abdullah al-Fatani, Ward al-Zawahir, 15-16.

2011-05-30T20:05:00.001-07:00

2.3 Aktiviti Kesarjanaannya Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani dan Penulisannya.

Sumbangan Dalam Bidang Fiqh

Shaykh Dawud al-Fatani memainkan peranan yang amat besar di dalam perkembangan fiqh di kepulauan Melayu. Kitab karangan beliau seperti Munyat al-Musalli umpamanya telah menjadi rujukan penting di Nusantara terutamanya dipondok-pondok dan dan masjid-masjid hingga ke hari ini dan ia telah dicetak berulang-ulang kali. Begitu juga dengan kitab Furu’ al-Masa’il adalah kitab Melayu terbesar dan paling lengkap[1] di dalam fiqh di kepulauan Melayu walaupun sudah terdapat karya-karya fiqh yang dikarang sebelumnya seperti kitab Sirat al-Mustaqim yang dikarang oleh Shaykh Nur al-Din al-Raniri dan Shaykh Muhammad Arshad al-Banjari yang mengarang kitab Sabil al-Muhtadin, tetapi kitab-kitab tersebut tidak merangkumi semua perkara dalam fiqh tetapi hanya membicarakan perbahasan ibadah sahaja. Ia berbeza dengan karya-karya Shaykh Dawud al-Fatani yang lengkap merangkumi semua persoalan fiqh seperti Furu’ al-Masa’il, Minhaj al-Abidin, Fath al-Mannan, Hidayat al-Muta’allim dan Jawahir al-Saniyyah.[2]

Pengaruh beliau dilihat begitu signifikan sekali apabila kitab-kitab karangan beliau mempengaruhi kehidupan masyarakat sehingga ke hari ini seperti Munyat al-Musolli dalam bab solat menurut mazhab Shafi’i. Melalui pengamatan pengarang, kebanyakan kelakuan solat pada yang diamalkan sehingga ke hari ini banyak diadaptasi daripada keterangan daripada kitab tersebut seperti yang diajar di pusat-pusat pengajian pondok dan masjid-masjid. Hal ini dapat dilihat melalui amalan qunut subuh, solat terawih, zikir-zikir dan tahlil yang dilihat begitu sebati dengan masyarakat setempat di Malaysia, Indonesia dan Patani.[3]

Walaupun menguasai pelbagai mazhab, Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani berpegang dengan mazhab Shafii dan berusaha mengembangkan mazhab tersebut malalui karya terjemahan mahupun karya sendiri seperti karya terjemahan bahasa Melayu terhadap matan Zubad yang dikarang oleh Ibn Ruslan al-Dimasqi dan kemudian disyarahkannya menjadi kitab Fath al-Mannan merupakan terjemahan yang pertama di kepulauan Melayu terhadap matan tersebut.[4] Bahkan di dalam kitab Bughyat al-Tullab, beliau menulis biografi Imam Shafii di dalam mukadimah kitab tersebut. Shaykh Dawud al-Fatani pernah menghuraikan permasalahan yang tidak terdapat di dalam kitab-kitab sebelumnya seperti soal agama dalam perkara-perkara furuÑ yang berkaitan seperti yang terdapat di dalam Furu’ al-Masa’il.

Di dalam sebahagian daripada bentuk penulisan Shaykh Dawud al-Fatani, beliau menggabungkan lebih daripada satu disiplin ilmu yang merangkumi persoalan aqidah, fiqh dan tasawwuf di dalam karya penulisan beliau. Tradisi ini jugalah yang dilakukan oleh kebanyakan ulama nusantara yang dilihat seperti pendekatan yang diambil al-Ghazali di dalam penulisannya.[5] Di antara kitab beliau yang menggunakan pendekatan tersebut seperti kitab Jam al-Fawa’id, Fath al-Mannan, Minhaj al-Abidin, Hidayat al-MutaÑallim dan Sullam al-Mubtadi. Kitab Jam’ al-Fawa’id umpamanya adalah sebuah kitab yang membicarakan persoalan iman, kemudian diikuti dengan taharah, solat dan perbincangan fiqh, serta diakhiri dengan tasawwuf.[6] Manakala kitab Fath al-Mannan dalam membicarakan persoalan fiqh, lalu diselitkan di awal perbincangan kitab tersebut beberapa persoalan keimanan dan aqidah seperti yang terdapat di dalam matannya Zubad karangan Ibn Ruslan.

Di samping itu, beliau juga telah menyusun sebahagian daripada karya tulisan penulisan beliau dengan mengikut tahap-tahap pendidikan masyarakat dengan membahagikannya kepada tiga peringkat iaitu peringkat permulaan, pertengahan dan tinggi.[7]

Kesimpulannya, beliau mempunyai pengaruh yang besar terhadap perkembangan fiqh dan pengaruhnya di dalam masyarakat Melayu di nusantara. Ini adalah kerana beliau menyediakan bahan rujukan dan karya yang lengkap di dalam ilmu fiqh yang tersebar di kepulauan Melayu untuk semua peringkat di samping peranan yang dimainkan oleh murid-murid beliau yang ramai semasa di Mekah dahulu dan kemudiannya pulang ke tanah air masing-masing dengan membuka dan menyebarkan ilmu yang mereka perolehi daripada Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ semasa di Mekah. Dengan itu, pengaruh Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ menjadi begitu signifikan sekali di kepulauan Melayu.

[1] See Mohd Nor Ngah, 6.

[2] See Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ UlamaÑ…, 99-102.

[3] Ia berlaku seolah-olah ada satu bentuk (patern) sahaja dalam amalan-amalan tersebut terutamanya di kalangan generasi tua yang pernah mendapat pendidikan di pondok-pondok pengajiandi Nusantara sebelumnya. Menurut Hamka, Islam adalah jatidiri masyarakat masyarakat Melayu di kepulauan Melayu. Peranan penting yang dimainkan oleh ulama-ulama Islam sebagai pedagang dan pendakwah semenjak dari awal penyebaran Islam lagi dan kemudiannya diteruskan oleh ulama-ulama kemudiannya secara berterusan menjadikan Islam diterima sebagai agama kehidupan mereka. See Hamka, Sejarah Ummat Islam, vol.4,….

[4] Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ UlamaÑ…, 85.

[5] Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani kebiasaannya menggabungkan tiga disiplin ilmu utama yang dimulai dengan aqidah, kemudiannya diikuti oleh fiah dan diakhiri dengan tasawwuf atau akhlak. Begitu juga pendekatan yang dilakukan oleh al-Ghazali di dalam Ihya’.

[6] See Dawud bin Abdullah al-Fatani, JamÑ al-FawÉ’id wa JawÉhir al-QalÉ’id, (Patani: MatbaÑah bin al-Halabi, n.d).

[7] Sebagai contohnya, kitab Sullam al-Mubtadi disusun sesuai untuk peringkat permulaan. Pada peringkat pertengahan diwakili oleh kitab Hidayat al-MutaÑallim dan al-Jawahir al-Saniyyah, manakala pada peringkat lanjutannya melalui kitab Fath al-Mannan dan FuruÑ al-Masa’il.

2011-05-28T12:45:00.001-07:00

Murid-murid Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani

Sebagai ulama yang terkenal diperingkat antarabangsa, Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani mempunyai ramai murid yang datang berguru dengannya di Makkah yang pada waktu itu merupakan pusat pengajian yang amat terkenal. Mereka datang dari seluruh pelusuk negara. Menurut catatan Wan Mohd Saghir, di antara murid-murid beliau yang terkenal dari kepulaun Melayu ialah seperti berikut :

1. Shaykh Abd al-Halim Kelantan.

2. Hj. Jamaluddin bin Lebau Muhammad Kelantan.

3. Shaykh Ali bin Ishaq al-Fatani.

4. Shaykh Wan Hasan bin Ishaq Besut al-Fatani.

5. Shaykh Muhammad Zain bin Mustafa al-Fatani.

6. Shaykh Wan Musa al-Fatani.

7. Hj. Muhammad Salih Khatib al-Fatani.

8. Shaykh Abd al-Samad Pulai Condong Kelantan.

9. Shaykh Abd Al-Malik bin Isa Terengganu.

10. Shaykh Zainuddin Acheh.

11. Shaykh Muhammad bin Ismail Dawudi al-Fatani.

12. Shaykh Abd al-Qadir bin Abd al-Rahman al-Fatani.

13. Shaykh Ahmad Khatib bin Abd al-Ghafar Sambas.

14. Shaykh Muhammad Zainuddin bin Muhammad al-Badawi Sumbawi.

15. Raja Haji Ahmad bin Raja Haji Riau.

16. Raja Ali Haji Riau.

17. Raja Haji Abdullah @ Marhum Murshid Riau.

18. Shaykh Ismail bin Abdullah Minangkabau.

19. Shaykh Muhammad Salih bin Murid al-RAwa.

20. Muhammad Salih bin Sunan Maulana Qadi @ Tengku Tembusai.

21. Sultan Muhammad Safiuddin Sambas.

22. Lebai Din bin Long Nik al-Fatani dan lain-lain lagi. [1]

Di kalangan murid Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani adalah terdiri daripada mereka yang terlibat dengan pemerintahan negara. Sultan Muhammad Safiyudin Sambas adalah pemerintah Sambas yang menjemput Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani untuk mengajar di istana baginda.[2] Di sana Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani telah mengarang sebuah kitab Diya’ al-Murid fi Kalimat al-Tawhid.[3] Sultan Muhammad Safiyuddin telah membina sebuah masjid untuk tujuan sebagai pusat penyebaran Islam dalam kerajaan beliau.[4] Begitu juga halnya dengan murid-murid beliau yang terdiri daripada kaum kerabat Diraja Riau seperti Raja Ali Haji, Raja Haji Ahmad bin Raja Haji Riau dan Raja Haji Abdullah Riau. Shaykh Abdul Halim Kelantan adalah di antara murid beliau terlibat dengan pemerintahan di Kelantan dengan menjadi penasihat dan guru kepada Sultan Muhammad I (1800-1837 M).[5]

Di kalangan murid-murid Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani, sebahagian daripada mereka adalah dari kalangan kaum kerabatnya yang berasal dari Patani. Anak saudara Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani, Wan Fatimah dan Wan Zainab telah menjadi anak angkatnya mempelajari dan mendalami ilmu agama dan al-Qur’an.[6] Selain daripada itu, Shaykh Wan Abdul Kadir bin Abdul Rahman adalah di antara murid yang paling banyak mendapat ilmu daripada Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani. Ini adalah disebabkan faktor dirinya sebagai cucu saudara dan anak angkat Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani selalu berdampingan dan memperolehi ilmu secara langsung daripada beliau.[7] Begitu juga dengan Shaykh Nik Muhammad Bin Ismail Dawud al-Fatani (Shaykh Nik Mat Kecik).[8] Di antara murid-murid yang mempunyai talian persaudaraan dengan beliau ialah Shaykh Muhammad Zain bin Mustafa al-Fatani[9] dan Shaykh Zayn al-Abidin bin Muhammad al-Fatani.[10] Mereka kemudiannya bukan sahaja menjadi ulama terkenal di kepulauan Melayu bahkan juga di dunia Islam.

Ramai di kalangan murid Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani menjadi tokoh penting di dalam penyebaran ilmu dan tasawwuf telah membuka pusat-pusat pengajian ilmu yang lebih dikenali sebagai pondok atau pesantren. Apabila pulang ke tanah air, Shaykh Abdul Kadir dan Shaykh Wan Muhammad Zain membuka pusat pengajian di pondok Bendang Daya Patani. Shaykh Wan Hasan membuka pusat ilmu dan dkawahnya di Besut, Terengganu. Shaykh Abdul Samad Pulai Chondong membuka pondoknya di kampungnya Pulai Chondong, Shaykh Ismail Minangkabau yang mengajar tareqat Naqshabandiyah di Riau, Shaykh Ahmad menyebarkan tareqat Qadiriyah dan Naqshabandiyah di Sambas, Indonesia.[11] Hasil daripada pembinaan pusat-pusat pengajian dan aktiviti-aktiviti keilmuan dan dakwah yang dilakukan mereka menyebabkan lahirnya ramai ulana-ulama hebat dibawah bimbingan mereka seperti Shaykh Ahmad bin Zain bin Mustafa al-Fatani, Shaykh Nawani al-Bantani, Shaykh Muhammad Husein bin Abdul Latif (Tok Kelaba), Shaykh Zain al-Abidin al-Fatani, Tok Wan Ali Kutan dan lain-lain lagi.

Di kalangan murid-murid beliau telah ada yang telah menghasilkan kitab-kitab yang menjadi rujukan penting khususnya di kepulauan Melayu seperti kitab Fath al-Arifin,[12] Kifayat al-Ghulam,[13] Fath al-Mubin,[14] Hidayat al-Mukhtar dan Ayyuha al-Awlad.[15] Terdapat juga di kalangan rakan-rakan seperguruan beliau pernah menjadi murid kepada beliau seperti Shaykh Abdul Samad Pulai Chondong, Shaykh Ismail Minangkanbau dan Shaykh Ali bin Ishaq al-Fatani. Bahkan ada juga dikalangan mereka yang mengikuti jejak langkah Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani berjihad menentang penjajahan seperti Shaykh Abd al-Samad al-Falembani ,Shaykh Abdul Malik bin Isa (cucu Tok Ku Pulau Manis) dan Muhammad Salih bin Sunan Maulana Qadi (Tengku Tembusai).

Berdasarkan kedudukan dan peranan yang dimainkan oleh murid-murid Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani menggambarkan bahawa beliau telah memainkan peranan yang amat besar di dalam sumbangan beliau terhadap perkembangan ilmu pengetahuan dan dakwah di Asia Tenggara. Bahkan sumbangannya begitu menyeluruh sekali meliputi politik, social dan akhlak (tasawwuf). Pengaruh pemikiran beliau telah menjalar di segenap lapisan masyarakat di Kepulauan Melayu yang dapat dilihat melalui karya-karya tulisan beliau di dalam pelbagai disiplin ilmu yang telah mendapat pengiktirafan yang tinggi daripada para ulama dulu dan kini.

[1] Lihat lanjut di dalam Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ UlamaÑ…, 42-50.

[2] Selian daripada itu, Shaykh Muhammad Khatib bin Abd al-Ghafar bin Abdullah bin Muhammad al-Sambasi al-JAwi yang lebih dikenali sebagai Shaykh Ahmad Khatib Sambas juga adalah murid kepada Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani yang berasal dari Sambas.

[3] Kitab ini membicarakan tentang perbahasan aqidah dan aspek-aspek berkaitan dengan zikir dan adab-adabnya menurut tareqat Shatariyah. See Dawud bin Abdullah al-Fatani, Diya’ al-Murid, (Patani: MatbaÑah bin Halabi, n.d).

[4] See Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ UlamaÑ…, 47.

[5] Shaykh Abdul Halim Kelantan adalah anak angkat kepada pemerintah Kelantan pada waktu itu iaitu Long Yunus. Long Yunus telah menghantar beliau bersana dengan seorang putera baginda untuk mengaji di Mekah. Di Mekah Shaykh Abdul Halim berguru dengan Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani. Apabila pulang ke Kelantan beliau dilantik menjadi guru dan penasihat Sultan Muhammad I. Beliau telah membuka pondok (madrasah) di Kota Kubang Labu, Pasir Pekan dan kemudiannya berpindah ke Kampung Sireh Kota Bharu. Beliau telah melahirkan tokoh-tokoh ulama di Kelantan melalui dua orang anaknya yang kemudiannya menjadi ulama iaitu Haji Yusuf dan Haji Ya’qub. See Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ UlamaÑ…, 42-43.

[6] Ibid., 15-17.

[7] Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani tidak mempunyai zuriat hasil daripada perkahwinannya. Oleh itu beliau mengambil anak atau cucu saudaranya sebagai penerusan kepada ilmunya tersebut. Beliau juga adalah Shaykh ilmu tasawwuf tareqat Shatariyah.

[8] Shaykh Wan Abdul Kadir bin Abdul Rahman dan Shaykh Nik Muhammad Bin Ismail Dawud al-Fatani (Shaykh Nik Mat Kecik) adalah cucu saudara Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani daripada saudaranya Wan Idris. Shaykh Wan Abdul Kadir bin Abdul Rahman juga adalah Shaykh ilmu tasawwuf tareqat Shatariyah.

[9] Anak beliau Shaykh Ahmad bin Muhammad Zain bin Mustafa al-Fatani, adalah seorang yang amat terkenal di peringkat antarabangsa sehingga mendapat perhatian khusus dan pengiktirafan daripada kerajaan Uthmaniyah di Turki dan ulama-ulama al-Azhar kerana ketinggian ilmunya yang dimiliknya. Shaykh Muhammad Zayn bin Mustafa al-Fatani bertemu silsilah keturunan dengan Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani pada kedudukan moyang mereka iaitu Shaykh Ali Mashhur al-Laqihi. See Wan Mohd Shaghir Abdullah, Wawasan Pemikiran Islam Ulama Asia Tenggara, (Kuala Lumpur: Khazanah Fataniyah, 2002), vol.4, 116.

[10] Beliau ialah Zayn al-Abidin bin Muhammad al-Fatani. Beliau juga dikenali sebagai Tuan Minal. Mendapat pendidikan di Patani dan Mekah. Di antara kitab aqidah karangan beliau yang paling masyhur ialah Aqidah al-Najin. Silsilah keturunan beliau bertemu dengan Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani ialah pada Shaykh Ibrahim al-Hadrami. Dikatakan silsilah keturunan mereka yang mempunyai pertalian dengan Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani adalah berasal daripada keturunan Shaykh Ibrahim al-Hadrami. See Ahmad Fathy al-Fatani, Ulama Besar Dari Patani, 62.

[11] Wan Mohd Shaghir, Wawasan Pemikiran Islam…, vol.4, 16.

[12] Fath al-Arifin adalah karangan Shaykh Ahmad Sambas.

[13] Kifayat al-Ghulam dikarang oleh Shaykh Ismail Minangkabau.

[14] Fath al-Mubin dikarang oleh Shaykh Muhammad Salih bin Murid al-Rawa.

[15] Hidayat al-Mukhtar dan Ayyuha al-Awlad adalah karangan Shaykh Wan Hasan Besut . See Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ UlamaÑ…, 44-49.

2011-05-28T10:37:00.000-07:00

Guru-guru Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani

Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ mendapat pendidikan awal daripada keluarganya sendiri di Patani. Bapa dan datuk beliau adalah di antara ulama yang terkenal di Patani pada waktu itu. Bapa saudara beliau, Shaykh Safiyudin telah mengajar ilmu-ilmu asas semasa kecilnya seperti ilmu nahu, saraf, tafsir, aqidah dan tasawwuf.[1]

Di Patani, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ juga berguru dengan Shaykh ‘Abd al-Rahman bin ‘Abd al-Mubin Pauh Bok di pondok Pauh Bok.[2] Selain daripada itu beliau belajar juga di beberapa pondok di Patani seperti pondok Kuala Bekah, Kerisek dan Samla.[3] Semasa belajar di Acheh beliau belajar daripada Shaykh Muhammad Zain Faqih al-‘Ashi.[4] Tidak banyak maklumat yang diperolehi semasa pengajian beliau di Patani dan Acheh.

Ketika di Mekah, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ sempat berguru dengan para ulama Patani seperti Shaykh Muhammad Salih bin Abd al-Rahman al-Fatani, seorang ulama syariah dan tasawwuf. Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ banyak mempelajari ilmu kesufian daripada beliau. Di antara ulama tasawwuf lain yang pernah menjadi guru beliau ialah Shaykh Ali bin Ishaq al-Fatani di dalam tareqat Sammaniyah. Terdapat juga pendapat yang mengatakan bahawa Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani sempat berguru dengan Shaykh Muhammad bin Abd al-Karim Samman al-Madani, pelopor tareqat Sammaniyah sendiri. [5] Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani telah menyebut sisilah sanad guru-guru beliau dalam tareqat Sammaniyah sehingga sampai kepada Rasulullah.[6]

Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani juga telah menerima bai’ah dalam tareqat Shatariyah daripada Shaykh Muhammad As’ad dan Shaykh al-Sayyid al-Sharif al-Marzuqi. Beliau juga sempat berguru dengan Shaykh Muhammad Saleh bin Ibrahim al-Ra’is di dalam mempelajari tareqat Shaziliyyah di samping mempelajari fiqh mazhab Shafii.[7] Menurut Ismail Che Daud, Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani pernah menerima doa Hizb al-Bahr daripada Shaykh Muhammad Saleh bin Ibrahim al-Ra’is. Di samping itu beliau juga pernah berguru dengan Shaykh Muhammad Nafis ibn Idris al-Banjari dan Shaykh Abd al-Samad al-Falembani.[8]

Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani sempat juga berguru dengan ramai guru dan pelbagai mazhab dan i’tiqad. Di antara mereka ialah ulama-ulama besar mazhab Shafi’i seperti al-Sharqawi dan Muhammad Ali al-Shanwani. Di antara guru-guru beliau yang lain ialah Shaykh Muhammad Salih bin Ibrahim al-Rais, mufti Shafi’iyah Mekah, Shaykh ‘Ata’illah,[9] Shaykh Muhammad bin Sulayman al-Kurdi.[10] Namun Ismail Che Daud meragui sebahagian daripada mereka sebagai guru beliau. [11] Shaykh Abd al-Ghani al-Hilali dan Sayyid Sulayman bin Yahya ibn Umar Maqbul al-Ahdal adalah di antara beberapa nama yang disenaraikan oleh Wan Muhammad Shaghir sebagai guru Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani.[12]

[1] Ismail Che Daud, 26.

[2] Beliau ialah Shaykh Wan Abdul Rahman bin Shaykh Wan Abdul Mubin bin Shaykh Muhammad Jailani bin Shaykh Muhammad Masari al-Fatani. Silsilah keturunan keluarganya berasal daripada pedagang Arab Hadramaut yang dating menetap di Patani (Pauh Bok). Beliau mendapat pendidikan awalnya daripada ayahnya sendiri di Pauh Bok dan kemudiannya melanjutkan pelajaran ke Mekah. Apabila pulang ke Patani, beliau meneruskan khidmat beliau menggantikan ayahnya mengajar di pondok Pauh Bok. Shaykh DAwud bin Adbullah al-Fatani dan Shaykh Abd al-Samad al-Falembani adalah di antara murid beliau semasa di Pauh Bok. Beliau telah menghasilkan beberapa karya seperti Mir’at al-Haqq, Aqidah Ahl al-Sunnah wa al-Jama’ah dan Wasit Shaykh Abdul Rahman ibn Hajo Abdul Mudin kepada sekelian muridnya. Beliau lebih dikenali dengan gelaran Tok Nyang Perobok oleh penduduk setempat. See Ahmad Fathy al-Fatani, Ulama Besar Dari Patani, 248-249.

[3] Engku Ibrahim Ismail, 26.

[4] Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ UlamaÑ…, 32.

[5] Ibid., 33.

[6] Ibid., 35-36.

[7] Shaykh Muhammad Saleh bin Ibrahim al-Ra’is ialah mufti Mekah dalam mazhab Shafii. Lihat Wan Mohd Shaghir, “Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ,” …, 4-5.

[8] Ismail Che Daud, 27.

[9] Menurut Wan Mohd Shaghir, yang dimaksudkan dengan Shaykh Ata’illah yang tersebut ialah Shaykh Ata’illah bin Ahmad al-Azhari al-Masri al-Makki bukannya Shaykh Ata’illah al-Askandari (d. 709/1309). See Wan Mohd Shaghir, “Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ,” …, 5.

[10] Wan Mohd Shaghir Abdullah, Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ UlamaÑ…, 38.

[11] Menurut Ismail Che Daud, sumber yang menyatakan bahawa Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani sempat berguru dengan Shaykh Ata’illah (Makkah), Shaykh Muhammad bin Sulayman al-Kurdi (MAdinah), Shaykh Muhammad bin Ad al-KArim al-Samman (MAdinah), Shaykh Ali bin Ishaq al-Jawi al-Fatani (Patani) dan Shaykh Salin bin Abd al-Rahman al-Jawi (Patani) adalah diragui kerana tempoh yang terlalu jauh di antara Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani dengan mereka itu. Lihat Ismail Che Daud….., Ahmad Fathi al-Fatani, Ulama Besar Dari Patani, 27-29.

[12] See Wan Mohd Shaghir, “Shaykh DÉwËd bin Abdullah al-FaÏÉnÊ,” …, 4-5.

the mehodologi of ward al-zawahir

2011-04-23T10:38:00.000-07:00

CHAPTER 4

THE METHODOLOGY OF THE COMPOSITION OF WARD AL-ZAWAHIR

4.1 Pengenalan

Ward al-Zawahir adalah salah satu daripada karya utama Shaykh Dawud bin Abdullah al-Fatani dan didakwa sebagai karya agung di dalam Usul al-Din yang paling lengkap dalam versi jawi. Berdasarkan jumlah 430 muka surat di dalam tulisan jawi halus versi kitab kuning, Ward al-Zawahir perlu dibuat penelitian dan pemeriksaan lanjut untuk memastikan sejauh mana kebenaran dakwaan tersebut. Untuk tujuan tersebut, beberapa aspek metodologi yang terdapat di dalam Ward al-Zawahir hendaklah diteliti seperti sumber-sumber rujukannya, pengunaan dalil-dalil wahyu dan akal, metodologi penulisan dan beberapa aspek reformasi aqidah beliau di dalam karya tersebut. Dengan itu, beberapa hasil penelitian tersebut dapat diperolehi untuk mengetahui tahap kesarjanaan beliau di dalam cabang ilmu seperti aqidah, tasawwuf, fiqh, tafsir dan hadith dapat dinilai secara akademik.

Di samping itu, sikap beliau terhadap persoalan aqidah semasa zamannya dapat diberi perhatian di samping melihat sejauh mana beliau menangani aliran-aliran pemikiran di dalam aqidah dan kaedah integrasi (tawfiq) di antara pendekatan literal dan interpretif dilihat signifikan di dalam menghadapi kemelut aqidah di zaman beliau di akhir abad ke-18 dan 19 terutamanya terhadap masyarakat melayu yang dilihat melalui refleksi beliau terhadap persekitaran tersebut seperti yang terkandung di dalam Ward al-Zawahir.

Justeru, beberapa fakta-fakta lain dapat diperolehi seperti konsistensi beliau di dalam metodologi aqidahnya dalam penulisan kitab Ward al-Zawahir dan juga pengaruh-pengaruh lain terhadap penulisan karya aqidah beliau akan dapat dikesan. Hasil daripada penilitian tersebut, berkemungkinan besar akan dapat mencungkil keunikan penulisan beliau di samping memperbaiki beberapa aspek kelemahan yang boleh diperkasakan lagi nilai ilmiahnya daripada Ward al-Zawahir secara khusus dan juga pemikiran dan penulisan aqidah beliau secara umumnya untuk kewajaran dakwaan sebagai karya aqidah yang agung dan paling komprehensif di alam Melayu.

TIGA soalan untuk Mengenali Allah (ma'rifatullah)

2011-04-12T16:12:00.000-07:00

TIGA SOALAN MENJAWAB TIGA ISU UTAMA KEHIDUPAN

Tiga soalan tersebut akan menjawab tiga persoalan asas kehidupan:

i. Siapa Allah (Tuhan) ?

ii. Siapa diri kita (manusia) ?

iii. Apa erti Islam ?

Tiga Persoalan tersebut dan jawapannya adalah seperti berikut :

Soalan 1 : Soalan : Dari mana asal (kejadian) kita ? Jawapan: Dijadikan oleh Allah

- Status : Hamba Allah dan khalifahNya

- Tugas : Mematuhi segala perintahnya (syariatnya ).

· Untuk kenal Allah (Ma’rifatullah) perlu cari Bukti/Dalil Allah sebagai Pencipta yang Maha Agung:

- Al-Quran (al-Baqarah : 21)

- Hujah akal

- Fakta Sejarah

- Fakta Geografi / Alam

- Penyelidikan Sains.

· Iman juga meningkat dengan Amal soleh - Kepatuhan kepada segala suruhan Allah dan melaksanakan syariatNya - akan memperolehi kebaikan (kebahagiaan) di dunia mahupun di akhirat.

· Sekiranya TIDAK mengenali Allah dan GAGAL menghayati konsep tersebut (bahawa watak yang paling baik untuk kita adalah HAMBA) nescaya ia akan membawa kepada:

i. Kemusnahan masa depan di akhirat (DOSA)

ii. Kehancuran dan huru-hara kehidupan di dunia ini.

· Al-Ghazali : org yg tidak kenal Allah (berdosa) mempunyai sifat : (1) Rububiyyah (2) Syaitaniyah (3) Bahimah (4) Sab’iyah

· Orang yang kenal Allah adalah yang BERJAYA : (1) Di dunia (dikawal oleh disiplin dosa & pahala) (2) Di akhirat (pahala ke syurga)

· Kesimpulan : Tak mengenal Allah – punca segala masalah – bawa masalah (di dunia) dan bermasalah di akhirat.

Soalan 2 : Soalan : Kenapa kita datang ke dunia ini (apakah matlamat hidup) ? Jawapan: Mengabdikan diri (patuh) kepada Allah….. (lihat al-Dzariyat: 56)

- Peranan sebagai hamba dan Khalifah (menunaikan amanah)

i. Skima/Silibus : al-Quran dan hadith

ii. KPI : Rasulullah s.a.w (syarat diterima amal : (1). Ikhlas (2). Menepati Syara’)

iii. Neraca Kawalan : Dosa dan Pahala (Syurga dan Neraka)

Soalan 3 : Soalan : Kemanakah kita selepas ini (kematian) ?

Jawapan: (i). Dikembalikan balik kepada Allah (ii). Akan disoal dan diberi pembalasan..( al-Maidah: 48,105)

i. Soalan ini dapat menjadi kawalan dan ingatan terbaik kepada kehidupan manusia di dunia.

ii. Ia menjadikan hidup seseorang itu dengan penuh amanah dan integriti.

iii. Kalau hendak selamat (demi keamanan dan keadilan hidup didunia dan kebahagiaan yang kekal abadi di akhirat – ikuti syariat Islam…(Maksud hadith Bukhari : ikutlah Islam nescaya kamu selamat)

Kesimpulan/Tindakan

1. Fokuskan ilmu (pengajaran & pembelajaran) kpd mengenal Allah (ma’rifatullah) yg dapat meningkatkan nilai perhambaan. Jadikan disiplin ilmu masing-masing sebagai usaha mengenal Allah, cth. Sains-geografi-sejarah-seni & sastera dan agama.

2. Jadikan konsep dosa dan pahala sebagai “reminder” kehidupan muslim agar sentiasa berada dalam skop ibadah dalam amalan harian.

3. Sentiasa muhasabah dan ingat mati dgn menziarahi orang sakit, mati dan kubur (org yg cerdik ialah yg sentiasa muhasabah dan buat persiapan…hadith)

4. Cari bukti utk yakinkan diri sendiri & org lain bahawa “Islam hebat : ikut Islam kamu selamat” dgn buat pengamatan/kajian/observasi……

5. Ikhlaskan niat dan sentiasa ber “NIAT” (azam) yg baik sepanjang masa (24 jam) agar niat tersebut menjadi realiti (amal soleh) cth. Niat - mathurat, solat sunat dhuha, solat qabliyah & ba’diyah,sedekah, hadir majlis ilmu,tahajud dan witir di samping berusaha (formula wudhuk 2K 4B)

ringkasan drp siri kuliah kitab Raudhah al-Jannah
Disusun oleh : Hasbullah Mohamad

Tazkirah Ramadhan

2010-08-18T02:17:00.000-07:00

KENALI ALLAH MELALUI RAMADHAN

1. RAMADHAN BULAN AL-QURAN & TAQWA

# Puasa yang sebenarnya adalah bermaksud : Imsak (menahan diri/menjauhi) daripada perkara yang : -

1. Membatalkan puasa (makan-minum-perhubungan jenis(persetubuhan)) sepanjang tempoh berpuasa.

2. Membatalkan pahala puasa(melakukan dosa/maksiat)

· Matlamat Islam – Ma’rifatullah (Mengenal Allah)

o Kenal Allah – tahu status – laksana tugas.

· Matlamat puasa – Taqwa

· Mengenali Allah dengan program taqwa (puasa):

Iaitu dengan membina ruang untuk (mengenali) Allah melalui :-

o Ilmu (al-Quran)

· Ruang utk Hidayah (panduan).

· Ruang utk hidupkan hati (makanan ruhiyyah)

o Amal Soleh (Puasa dan lain-lain).

· Puasa membina ketahanan / perisai nafsu drp menderhakai Allah.

· Amal soleh mendekatkan diri kepada Allah (jauhkan syaitan).

# Penjelasan Puasa Membina Ketahanan: “Hadith Qudsi: “Setiap amalan manusia akan diberikan ganjarannya seperti yang ditetapkan (10 -700 kali ganda atau selebihnya) kecuali puasa. Sesungguhnya puasa itu untukKu dan Aku sendiri akan membalasnya…” HR:Bukhari&Muslim.

i. Puasa membina ketahanan / kemenangan drp ancaman musuh Allah (Syaitan, dsb) – al-Ghazali, al-Qurtubi, Ibn Hajar al-Asqalani.

- wasilah syaitan menguasai manusia melalui nafsu syahwat- oleh itu nafsu menjadi kuat (degil dan malas) apabila makan dan minum berlebihan.

- Hadith: “sesungguhnya syaitan mempunyai akses terhadap manusia melalui aliran darah dalam badan, maka sempitkan (halang) perjalanannya dengan berlapar (puasa)…” HR: Bukhari.

- Usaha membina ketahanan drp syaitan adalah usaha kemenangan utk Allah (dengan mujahadah-sabar-ikhlas)- maka Allah membalasnya dengan kurniaan hidayah, rahmat dan kebaikan. Firman Allah: “sekiranya kamu menolong (agama) Allah, nescaya Allah akan menolong kamu…”. Muhammad: 7

ii. Puasa bina ketahanan / kekuatan diri – memerlukan sabar dan ikhlas. Layak mendapat ganjaran tanpa hisab: “sesungguhnya ganjaran (Allah) kpd org yang bersabar adalah tanpa hisab (had)”. al-Zumar: 10.

2. RASULULAH S.A.W DI BULAN RAMADHAN.

Rasulullah s.a.w contoh terbaik buat umatnya sepanjang masa. Pada bulan Ramadhan amal/akhlak Rasulullah diserahkan /ditingkatkan lagi (tauladan buat umatnya) selari dengan kedudukan Ramadhan yang istimewa :-

i. Bersahur dan berbuka puasa.

ii. Akhlak dan etika berpuasa.

iii. Akhir Ramadhan.

iv. Malam Lailatul Qadar.

i. Bersahur dan Berbuka Puasa.

· Lewatkan bersahur dan keberkatannya.

“Bersahurlah kerana padanya terdapat keberkatan” HR: Bukhari & Muslim.

· Rebut peluang untuk beribadat (qiamulail)

“Mintalah bantuan makan sahur untuk puasa di siang hari dan gunalah ruang berehat sebentar disiang hari supaya cergas beribadat di malam hari”. HR: Ibn Majah

· Segerakan berbuka dan solat selepasnya serta berbuka dengan Kurma (rutob/tamar, suatu yg manis) ataupun dengan sedikit makanan yang ada.

“Sesungguhnya Rasulullah s.a.w berbuka dahulu sebelum solat (maghrib)”. HR: Abu Dawud

“Apabila kamu berbuka, maka hendaklah ia berbuka dengan tamar. Jika tidak mendapatkannya hendaklah ia berbuka dengan air, kerana air itu suci dan mensucikan”. HR: Abu Dawud

· Kelebihan berpuasa dari segi kesihatan dan pemakanan :

i. Mengawal paras garam dan gula dlm badan/darah.

ii. Puasa kurangkan aktiviti pencernaan – proses penghadaman sempurna.

iii.Puasa mengurangkan pengambilan makanan yang berisiko kanser – Carcinogenic – dengan konsep halalan toyyiban.

iv. Melancarkan aktiviti otak – perlu glukosa yg sederhana.

v. Puasa cara paling efektif diet dan kawal obesiti– bakar kalori dan lemak berlaku sepanjang hari berpuasa.

vi. Bersahur membekalkan tenaga utk aktiviti siangnya.

vii. Berbuka dengan kurma membekalkan tenaga langsung.

ii. Akhlak dan Etika Berpuasa

· Al-Quran silibus kehidupan – membaca, tadarus dan memahaminya serta beramal dengannya.

“Tidak boleh berhasad kecuali dalam dua perkara: seseorang yang diberikan al-Quran, lalu ia mendirikannya (melaksanakan) sepanjang siang dan malam dan seseorang yang diberikan harta, lantas ia membelanjakannya (pada jalan Allah) sepanjang malam dan siang”. HR: Bukhari & Muslim.

· Hidupkan siang dan malamnya dengan ibadat dan amal soleh serta dilipatgandakan ibadah dan amal-amal soleh.

“Sesiapa yang mendirikan (hidupkan) Ramadhan dengan penuh keimanan dan pengharapan nescaya ia akan diampunkan dosanya yang lalu”. HR Muslim.

· Menghulurkan bantuan dan pemurah.

“Sesiapa yg memberi makan (berbuka) kepada orang yang berpuasa, maka ia beroleh pahala seperti orang tersebut tanpa mengurangi sedikitpun pahala orang yang berpuasa itu.” HR: al-Tirmidhi

Hadith Qudsi: Allah berkata: Wahai anak Adam (manusia) infaq lah harta kamu (pada jalan Allah) nescaya akan diberikan (Allah) kurniaanNya untuk kamu”. HR: Muslim.

· Pemaaf, bertaubat dan mohon keampunan.

“…dan orang-orang yang menahan marahnya dan memaafkan (kesalahan) orang lain. Allah akan menyukai orang-orang yang berbuat kebaikan”. Ali ‘Imran: 134.

“ Wahai manusia bertaubatlah kepada Allah dan beristighfar kepadaNya. Sesungguhnya aku (Nabi s.a.w) bertaubat kepada Allah setiap hari sebanyak 100 kali”. HR: Muslim.

· Banyak berdoa, taqarrub dan beriktikaf di masjid.

Hadith Qudsi: “Apabila hambaKu mendekat dirinya kepadaKu sejengkal, nescaya Aku akan mendekatkan diriKu kepadanya sehasta (lebih baik lagi). Sekiranya mendekatkan dirinya kepadaKu sehasta, nescaya Aku mendekatinya dengan sedepa (lebih baik lagi). Sekiranya ia datang kepadaKu dengan berjalan, nescaya aku akan datang kepadanya dengan berlari (keadaan yang lebih baik)”. HR Bukhari.

“Sesungguhnya Rasulullah s.a.w beriktikaf di masjid pada 10 terakhir Ramadhan”. HR Bukhari & Muslim.

iii. Akhir Ramadhan

· Dipertingkatkan lagi prestasi ibadat dan amal soleh (terutamanya 10 terakhir – lebih-lebih lagi pada malam-malam ganjil).

· Menghidupkan siang dan malamnya dengan lebih giat dan bersungguh-sungguh lagi (seperti amalan-amalan Ramadhan yang terdahulu).

“Sesungguhnya Rasulullah s.a.w berusaha (menghidupkan) Ramadhan lebih daripada hari-hari lain dan baginda s.a.w berusaha dalam 10 hari terakhir Ramadhan lebih daripada hari-hari (Ramadhan) yang lain”. HR: Muslim

· Mengejutkan anggota keluarga- menghidupkan malam dan beriktikaf.

“Nabi s.a.w apabila telah memasuki 10 hari terakhir bulan Ramadhan, Baginda selalu melakukan solat malam, membangunkan keluarganya dan dengan mengencangkan kainnya (iaitu berusaha bersungguh-sungguh dan menjauhi (menggauli) isterinya”. HR: Bukhari & Muslim.

iv. Malam Lailatul Qadar

· Meneruskan amalan-amalan sebelumnya di samping memperbanyakkan doa dan mohon keampunan.

“Berkata Aisyah r.a: Aku bertanya Rasulullah s.a.w: “Apakah pandangan Rasulullah sekiranya malam itu adalah malam Lailatul-Qadar apakah yang perlu aku katakan (doa)? Jawab Baginda s.a.w.: Katakanlah: Ya Allah sesunguhnya Engkau Maha Pengampun dan suka akan keampunan daripada hambaMu, oleh itu ampunkan dosaku”. HR: al-Tirmidhi.

· Hidupkan malamnya dengan ibadat dan al-Quran

“Sesiapa yang menghidupkan malam Lailatul-Qadar dengan penuh keimanan dan pengharapan, nescaya akan diampunkan dosanya yang lepas-lepas”. HR: Bukhari.

· Puasa Memupuk Modal Insan (Integriti/Semangat Kemasyarakatan &Ukhuwwah) :

i. Mempunyai ruang Taqarrub dengan Allah (berdoa/munajat/bertaubat/uzlah/muhasabah)

ii. Prihatin terhadap masyarakat yang perlu dibantu.

iii. Memperbaiki komunikasi dengan Allah (hablum min Allah) dan (Hablum min al-Nas spt)keluarga, saudara mara, jiran, rakan-rakan dan masyarakat.

iv. Masjid sebagai pusat sosial (pusat pertemuan dan majlis lmu serta aktiviti-aktiviti sosial & kemanusiaan).

3. ISTIQAMAH DALAM KETAQWAAN

· Istiqamah dalam keimanan.

Daripada Sufian bin Abdullah berkata: Aku bertanya: Wahai Rasulullah ! beritahulah kepadaku perkara yang aku tidak akan bertanya orang lain lagi tentangnya dalam Islam. Baginda s.a.w bersabda: Katakanlah bahawa aku beriman kepada Allah (dengan sepenuhnya) dan istiqamahlah di atasnya”. HR: Muslim.

· Konsisten walaupun sedikit.

“Amalan yang amat disukai Allah ialah sesuatu yang dilakukan secara konsisten (berterusan) meskipun sedikit”. HR: Muslim.

· Semangat Istiqamah daripada Rasulullah s.a.w

“Sesiapa yang berpuasa selama sebulan di bulan Ramadhan, kemudiannya diikuti dengan puasa sunat selama enam hari di bulan Syawal, seolah-seoalah (ganjarannya) seperti berpuasa sepanjang masa”. HR: Muslim.

· Istiqamah perlu diprogramkan untuk meneruskan kelangsungan nilai taqwa yang berterusan. Ia hendaklah :

i. Mengambil tindakan yang betul (jadikan al-Quran sebagai rujukan dan panduan hidup)

ii. Betul-betul melaksanakan tuntutan dan syaratnya (untuk mencapai matlamatnya).

· Mencari ruang selepas Ramadhan (penerusan Program Taqwa -20% sbg standard istiqamah drp amalan Ramadhan tahun ini - berdasarkan hadith Semangat Istiqamah drp Rasulullah s.a.w di atas – 6 hari puasa (Syawal) drp 30 (Ramadhan)=1/5 @ 20 %). Contohnya:-

AL-QURAN & ILMU	AMALAN	Semasa Ramadhan	Selepas Ramadhan *(Istiqamah)*
Baca al-Quran		1 juz (20 ms)	4 ms sehari
Baca Buku Agama		5 tajuk seminggu	1 tajuk seminggu
Hadiri Kelas Agama /Ilmu		Setiap hari	Sekurangnya 6 kali sebulan
	Ke masjid (solat)	Setiap hari (150 waktu)	Tdk kurang drp 30 waktu
	Puasa sunat	Sebulan	6 hari sebulan
	Sedekah	5% drp gaji	1% drp gaji
	Qiamulail	Setiap malam	6 kali sebulan
*Lain-lain program pilihan	*Lain-lain amalan pilihan		20 % drp amal Ramadhan

* Pilihlah sekurang-kurangnya satu amalan sepanjang Ramadhan utk dijadikan amalan berterusan sepanjang hidup selepas Ramadhan ini.

4. PENUTUP

Semoga dengan Allah menyediakan ruang untuk mengenaliNya di bulan Ramadhan (membuka pintu RAHMAT –melalui hati yg dihidupkan, kekangan nafsu, dsb), semoga selepas Ramadhan kita sendiri akan mencari ruang untuk Allah (taqarrub) selepas merasai nikmat dan bahagianya sewaktu mengenaliNya dalam ruang yang terbatas (Ramadhan) dengan nilai pengabdian dan istiqamah.

Disediakan oleh : Hasbullah bin Mohamad

Bahaya Wanita Merokok

2010-05-20T06:39:00.000-07:00

Merokok Hobi Gila Wanita Malaysia

oleh HermanSamsudeen

Kita biasa lihat lelaki merokok, tapi kali ini saya nak hanya fokus trend wanita merokok yang kini semakin menjadi-jadi. Jika dahulu mereka hanya merokok ditempat-tempat tertutup, kini kita dapat melihat dimana-mana sahaja wanita merokok. Di dalam bangunan, luar bangunan, dalam kereta, restoran dan macam-macam lagi.

Jumlah wanita muda Malaysia yang merokok juga meningkat dan kini kalangan pelajar sekolah sudah ramai yang berjinak-jinak dengan aktiviti yang tidak sihat ini. Mereka bermula dengan perasaan mencuba atau suka-suka. Akhirnya pengaruh nikotin yang tinggi memerangkap mereka untuk menjadi penagih rokok yang tegar.

Masalah ini sering juga dikaitkan dengan tekanan perasaan, walaubagaimana pun ia sudah menjadi suatu kegemaran yang dianggap sebagai simbol gaya hidup yang mempengaruhi perlakuan serta pergaulan.

Wanita-wanita yang jadi kaki ‘clubbing’ boleh dikatakan penagih rokok yang aktif. Kalangan mereka ramai juga yang terdiri dari eksekutif muda dan menjadikan trend merokok itu sebagai suatu tuntutan hak kewanitaan agar sama taraf dengan lelaki yang kononnya ‘macho’ kalau merokok.

Disebalik kelakuan yang tidak sihat ini, mereka juga tahu bahawa merokok itu punyai kesan yang mendalam kepada orang-orang disekeliling mereka. Disini saya lampirkan satu artikel menarik dari mail Peret berkaitan dengan isu ini;

TAHUKAH ANDA - PUNCA & AKIBAT DARI WANITA MEROKOK

ISU mengenai peningkatan wanita merokok kembali menjadi topik perbualan apabila kajian mendapati bilangan wanita yang merokok di negara ini telah meningkat 100 peratus pada 2003 berbanding pada tahun 1996.

Isu merokok kini merupakan masalah global yang boleh memudaratkan sistem kesihatan seluruh tubuh badan, menjejaskan produktiviti dan ekonomi negara.

Di mana sahaja kita pergi ada sahaja wanita yang tidak segan silu merokok di khalayak ramai dan mereka seolah-olah bangga dengan apa yang mereka lakukan. Bagi yang Melayu, ke mana hilangnya adat ketimuran mereka kerana langsung tidak ada sedikit segan atau malu apabila perlakuan mereka diperhatikan oleh masyarakat sekeliling.

Mereka yang merokok bukan sahaja terdiri wanita dewasa sahaja, tetapi kini, pelajar sekolah pun sudah berani berjinak-jinak dengan perbuatan tersebut yang mengundang pelbagai risiko dan juga akibat.

Habis waktu sekolah mereka berkumpul di tempat yang agak tersembunyi dan juga sama-sama merokok. Ada juga yang pada mulanya tidak tahu bagaimana melakukan perkara ini, tetapi apabila mereka menjejakkan diri di institusi pengajian tinggi, mereka mula terpengaruh dengan hasutan rakan sekeliling yang lebih berpengalaman.

Pelbagai faktor menjadi punca dan penyebab kepada pertambahan golongan hawa ini merokok. Salah satu faktor kecenderungan tabiat merokok dikalangan golongan tersebut dikenal pasti berpunca daripada empat faktor utama iaitu fisiologi, sosial, psikologi dan juga persekitaran.

Faktor fisiologi yang menjadi penyebab kepada gejala wanita merokok ialah perkara ataupun alasan yang tidak munasabah dikalangan wanita iaitu merokok dapat mengurangkan berat badan dikalangan wanita yang mementingkan penampilan mereka.

Ekoran kepercayaan di kalangan wanita Malaysia bahawa puntung rokok itu dapat membantu mereka mengekalkan bentuk badan dan menghalang mereka daripada menambah berat badan.

Rata-rata wanita Malaysia percaya bahawa merokok boleh mengawal selera, jadi mereka dapat mengawal pengambilan makanan dan mengawal berat badan mereka dan boleh mengekalkan kecantikan dan bentuk badan, tanpa mengetahui bahawa merokok boleh menjejaskan kulit mereka.

Selain itu, faktor psikologi yang dikaitkan dengan merokok ialah perkara berkaitan imej, ketagihan nikotin serta menangani persaan rendah diri dengan cara mengasingkan diri dari orang ramai dan menjadikan rokok sebagai teman di kala diri penuh masalah serta dilema.

Manakala faktor lain pula ialah persekitaran dan sosial atau lebih kepada terpengaruh dengan pengaruh luar dan rakan sebaya yang menyumbang untuk golongan wanita ini merokok.

Ia sudah menjadi trend golongan wanita hari ini mahu memperjuangkan persamaan taraf itu. Ini bermakna mereka mahu meletakkan diri mereka setaraf dengan lelaki. Golongan wanita percaya dengan merokok, taraf mereka sama dengan golongan lelaki. Bagi mereka, jika wanita boleh melakukan apa sahaja yang dilakukan oleh lelaki, ia merupakan satu kebanggaan.

Merokok dikalangan wanita sebenarnya memberikan kesan yang teramat buruk dikalangan wanita dan kesan jangka panjang. perokok wanita mempunyai kadar lebih tinggi untuk dijangkiti kanser paru-paru, payu dara, servik dan kolon serta kadar kesuburan 30 peratus lebih rendah berbanding wanita yang tidak merokok.

Pelbagai jenis penyakit timbul berpunca daripada asap yang [b]mengandungi 4,000 bahan kimia[/b] berbahaya kepada jantung, terutama nikotin dan karbon monoksida itu. Wanita yang merokok akan menjejaskan kesihatan mereka dan juga penyumbang kepada penyakit kronik seperti barah payudara, barah rahim, dan sebagainya.

Begitupun, gambaran itu masih tidak cukup untuk menakutkan seorang perokok untuk mengurangkan jauh sekali meninggalkan tabiat berbahaya tersebut. Mereka tidak pernah takut dengan ancaman itu, malah langsung tidak menghiraukan sebarang risiko yang akan mereka hadapi untuk jangka masa panjang.

Seorang perokok yang mengambil lebih daripada 20 batang sehari, akan menghadapi 10 hingga 15 kali ganda risiko maut akibat serangan jantung jika dibandingkan dengan mereka yang tidak merokok.

Ukuran sebatang rokok yang dihisap ialah 0.5 cm dah jika 20 batang yang dihisap sehari akan bersamaan panjang satu meter. Jika seorang perokok itu merokok lebih banyak dan terlalu berat, semakin panjang batang rokok yang mereka ambil, maka semakin pendek umur mereka akibat penyakit yang diundang dalam sedar.

Kajian yang ditulis dalam Jurnal Institut Kanser Amerika Syarikat menyatakan bahawa wanita yang merokok mempunyai risiko terlalu tinggi mengidap penyakit kanser payu dara berbanding mereka yang tidak atau telah berhenti merokok.

Penemuan terbaru melalui kajian yang dibuat oleh sekumpulan penyelidik diketuai oleh Peggy Reynolds dari Jabatan Perkhidmatan Kesihatan California itu mendapati, wanita yang mengakui mereka mempunyai tabiat merokok menghadapi risiko 30 peratus lebih tinggi dijangkiti penyakit tersebut berbanding mereka yang tidak merokok.

Manakala bagi wanita yang mengamalkan tabiat buruk itu sebelum berusia 20 tahun atau mula merokok sekurang-kurangnya lima tahun sebelum hamil, juga mempunyai risiko yang tinggi. Tetapi, bagi wanita yang pernah merokok dan kemudian berhenti tidak pula menghadapi risiko menghidap kanser payu dara.

Penyakit ini terjadi dikalangan wanita kerana kajian mendapati elemen-elemen asap rokok telah ditemui dalam bendalir payu dara di kalangan wanita yang merokok dan asap rokok sememangnya diketahui mengandungi bahan carcinogens yang berbahaya kepada sel manusia.

Selain nikotin dan karbon monoksida, antara bahan beracun lain yang terkandung dalam asap rokok ialah tar, acetone (penanggal kilat kuku), arsenic (racun anai-anai), ammonia, dioksin dan furan.

Kajian lain turut mendapati selain barah payudara, sekurang-kurangnya 40 penyakit dikaitkan dengan asap rokok, antaranya mati pucuk, jantung, ulser perut, strok, tekanan darah tinggi, keguguran janin, jangkitan saluran pernafasan dan osteoporosis.

Ketika mengandung, berat bayi bagi wanita merokok kemungkinannya tiga kali lebih rendah daripada bayi normal dan lebih tinggi risiko mendapat penyakit serta kematian pada tahun pertama kehidupan. Kualiti susu badan juga berkurangan jika bakal-bakal ibu ini mula merokok semasa bayi dalam kandungan.

Oleh itu, wanita sekarang perlu tahu dan mula buka mata menyedari mengenai bahaya merokok yang mengundang pelbagai bahaya dan risiko. Sebaiknya wanita tidak perlu merokok kerana ia tidak langsung memberikan kesan baik kepada sesiapa sahaja. Wanita Malaysia perlu memelihara adat ketimuran dengan tidak sesekali merokok seperti kaum lelaki.

ROKOK ANCAM JANIN

Kepentingan gaya hidup ibu-ibu yang hamil (seperti merokok) tidak boleh dipandang remeh. Wanita hamil yang merokok lebih banyak melahirkan bayi yang mati bila dibandingkan dengan wanita hamil yang bukan perokok.

Seandainya bayi itu lahir normal, maka bayi wanita perokok lebih sering meninggal pada bulan-bulan pertama kehidupannya.

Dalam daun tembakau umumnya terdapat 1-3 peratus dadah nikotin. Nikotin sememangnya bahan racun dan digunakan sebagai agen pembasmi makhluk perosak.

Bayangkanlah apa yang mampu dilakukan oleh nikotin terhadap janin. Asap dari setiap batang rokok mengandungi tar asap yang apabila termeluap mengandungi pelbagai bahan kimia, termasuk sesetengah yang menyebabkan barah, nikotin akan menyebabkan ketagihan, dan karbon monoksida sejenis gas yang mampu membunuh dengan mengurangkan keupayaan darah membawa oksigen.

Tambahan lagi, nikotin juga boleh berpindah kepada bayi secara langsung melalui susu badan. Di antara akibat kesan toksik merokok terhadap janin yang telah dibuktikan oleh kajian-kajian ditunjukkan di dalam jadual di bawah.

Kesan bahaya rokok terhadap janin

· Perencatan pertumbuhan janin disebabkan oleh penurunan aliran darah ke dalam plasenta.

· Peningkatan kadar kamatian janin (perinatal).

· Kecacatan kepada bayi seperti kecacatan kepada bibir dan palate (`cleft lip dan palate’)

· Peningkatan risiko untuk mengalami sawan.

· Kelahiran sebelum tempoh matang (atau tidak cukup bulan)

· Keguguran

· Penurunan berat badan bayi sebanyak 150-200 gm

· Perkembangan sistem saraf yang tidak normal (contoh: strabismus)

· Berisiko tinggi untuk mendapat lelah/asma

· Sindrom kematian bayi mengejut

· Semua kesan di atas lebih besar kemungkinan berlaku ke atas wanita atau ibu yang merokok berbanding dengan yang tidak merokok.

Alangkah tidak adilnya jika wanita yang merokok yang memilih untuk menderita juga `mendera’ kandungannya. Jika bayi ini terus hidup, tempoh penderitaan bayi tersebut mungkin berpanjangan.

Rancangan kaedah pencegahan harus ditumpukan kepada kanak-kanak dan remaja. Proses ini memerlukan kombinasi penyelidikan yang terperinci mengenai masalah merokok di kalangan ibu-ibu yang mengandung dan kesannya kepada janin serta bayi yang dilahirkan, dan pendidikan yang berkesan kepada masyarakat tentang bahaya merokok.

Program penerangan mengenai bahaya merokok perlu dijalankan di awal lawatan prenatal.

Setiap wanita yang hamil harus berhenti merokok terutamanya semasa hamil dan dalam tempoh tahun pertama selepas bayi dilahirkan.

Bahaya rokok bukan sahaja memudaratkan si ibu malah turut membahayakan anaknya. Setiap individu dan agensi seperti Kementerian Kesihatan, organisasi bukan kerajaan, dan penduduk tempatan mesti bertanggungjawab serta menggembeling tenaga serta kepakaran untuk mengenal pasti punca masalah dan mengambil tindakan yang sewajarnya untuk menangani masalah ini. Jika anda mengandung dan masih merokok, berhentilah sekarang!

Hukum Merokok Bagi Orang Islam

1. Kerajaan Arab Saudi mengeluarkan fatwa bahawa merokok, menanam tembakau dan memperniagakannya hukumnya adalah haram kerana daripadanya terdapat kemudaratan.

2. Ulama-ulama semasa seperti Dr Abdul Jalil Shalabi mengatakan merokok adalah haram kerana ia boleh mendatangkan kemudaratan kepada kesihatan masyarakat.

3. Dr Zakaria Al Bari (anggota Akademi Kajian Islam dan Anggota Lujnah Fatwa Al-Azhar) menyatakan merokok hukumnya haram atau makruh adalah pendapat yang kuat.

4. Al Imam Abdul Halim Mahmud dalam kitabnya telah memberi fatwa merokok hukumnya makruh jika ia tidak mendatangkan kemudaratan kepada kesihatan. Sebaliknya adalah haram jika ia mendatangkan kemudaratan kepada kesihatan.

5. Syeikh Hasanain Makhluf iaitu bekas Mufti Kerajaan Mesir telah menetapkan merokok adalah haram jika mendatangkan mafsadat kesihatan dan mengurangkan hak keluarga dari segi pengurangan nafkah kepada keluarganya. Makruh jika mafsadat itu tidak ketara atau tidak mengurangkan hak nafkah keluarga.

6. Di Malaysia, Muzakarah Jawatankuasa Fatwa, Majlis Kebangsaan Hal Ehwal Islam Malaysia Kali Ke-37 yang berlangsung pada 23 Mac 1995 telah memutuskan bahawa amalan merokok itu hukumnya adalah haram menurut pandangan Islam.

7. Fatwa Negeri Selangor Darul Ehsan yang telah diwartakan pada 7 Disember 1995 di bawah Enakmen Pentadbiran Perundangan Islam 1989 telah menyebutkan bahawa amalan menghisap apa jua jenis rokok adalah haram bagi mana-mana orang Islam.

8. Fatwa Negeri Perlis memutuskan bahawa menanam tembakau atau merokok dan memanfaatkan hasil tembakau adalah haram.

9. Jawatankuasa Fatwa Negeri Kedah berpegang kepada fatwa merokok adalah haram walaupun sehingga kini belum ada penguatkuasaan berhubung perkara itu kerana berdasarkan pendapat pengamal perubatan bahawa perbuatan merokok boleh mendatangkan mudarat.

10. Jawatankuasa Fatwa Negeri Melaka juga telah bersetuju menerima pakai keputusan Muzakarah Jawatankuasa Fatwa, Majlis Kebangsaan Hal Ehwal Islam Malaysia Kali Ke-37 bahawa amalan merokok itu hukumnya adalah haram.

Sumber petikan: http://syukran.wordpress.com/

Terapi Kambing ..... Silap Faham Terhadapnya

2010-05-10T09:57:00.000-07:00

Terapi Kambing

Posted by musoza on Tuesday, 4 May 2010

Sekadar perkongsian..sama-sama beroleh manfaat.....

Kambing sering dikaitkan dengan penyakit darah tinggi. Tetapi hakikat sebenarnya banyak sungguh manfaat, khasiat dan kesan daripada kambing sama ada memakan dagingnya atau digembala sehingga ia digelar terapi kambing.

Salah satu bahan yang terdapat dalam darah yang menjadi punca kepada penyakit darah tinggi dan obesiti ialah kolestrol daripada sumber seperti berikut :

1. Kolestrol daripada minyak tumbuhan seperti minyak sawit, minyak bunga matahari, minyak soya, minyak jagung dan sebagainya (kecuali minyak zaitun).

2. Kolestrol daging lembu dan ayam.

3. Kolestrol tepu daripada makanan laut (kecuali ikan) iaitu sotong, udang, ketam, kerang, siput.

4. Kolestrol tepu daripada organ dalaman haiwan seperti hati, limpa, perut, usus, dan organ-organ lain seperti telinga, lidah, mata, dan sebagainya.

5. Ikatan kolestrol yang terjadi daripada protein yang disaluti oleh kolestrol tumbuhan seperti keropok lekor, tauhu goreng, taugeh goreng, telur goreng (bahagian kuning telurnya) dan sebagainya.

6. Ikatan kolestrol yang terjadi daripada protein yang disaluti oleh sodium (garam pengawit) seperti daging berger atau daging di restoran makanan segera.

7. Ikatan kolestrol yang terjadi daripada protein yang disaluti Vitamin C seperti daging yang diperah limau atau mengambil herba chitosan (herba slimming) atau kuah laksa yang diperah limau atau amalan meminum jus oren setelah mengambil makanan tinggi protein.

8. Ikatan kolestrol yang terjadi daripada protein yang disaluti karbon sepertiikan bakar, sate atau daging panggang.

Daging kambing tidak memiliki protein yang tinggi, oleh itu ia terkecuali daripada membentuk sebarang ikatan kolestrol akibat amalan pemakanan seperti yang dinyatakan di atas.

Ikatan kolestrol tepu boleh dicegah sekiranya terdapat Omega 3 di dalam darah, tetapi Omega 3 tidak mampu mengurai kolestrol yang telah terbentuk. Hanya ikatan hidrogen dan karbon (kolestrol lembut) sahaja yang boleh menguraikan ikatan hidrogen dan karbon (kolestrol kasar). Oleh itu, kolestrol yang terbentuk dalam badan tidak boleh diurai dengan sebarang bahan melainkan ia hanya boleh diurai dengan kolestrol kambing sahaja.

Vitamin C dan chitosan yang digunakan untuk menyelaputi protein akan mengakibatkan pembentukan kolestrol yang lebih bahaya sekiranya ia diserap oleh darah. Kandungan kolestrol tepu jenis ini sekiranya terdapat banyak dalam darah akan mengakibatkan masalah jantung.

Sodium (sejenis garam) yang digunakan untuk mengawit daging serta untuk menyedapkan rasa daging akan membentuk kolestrol tepu yang halus. Biasanya kaedah ini digunakan untuk membuat daging berger. Selain itu memakan makanan yang tinggi protein yang dicampurkan dengan perasa makanan seperti Mono Sodium Glitumat (MSG) juga akan membentuk kolestrol tepu yang sangat halus. Ia boleh dipam naik ke bahagian otak dan sekiranya tersekat, ia akan menyebabkan strok.

Pencegah Penyakit Darah Tinggi Dan Obesiti

Kolestrol kambing boleh menguraikan kolestrol dalam darah punca kepada penyakit darah tinggi. Kolestrol kambing yang menguraikan darah yang tercemar dengan kolestrol tepu akan menyebabkan isipadu darah meningkat. Pesakit darah tinggi yang mengambil daging kambing akan mengalami gejala penguraian akibat peningkatan isipadu darah seperti pening.

Walaupun daging kambing bertindak sebagai pengurai protein yang terbaik, tetapi pesakit darah tinggi yang tidak tahan dengan kesan pembongkaran penguraian ini dinasihatkan agar tidak mengambil daging kambing sebagai terapi. Tetapi bagi mereka yang tidak mengalami masalah tekanan darah tinggidinasihatkan agar mengamalkan pemakanan daging kambing untuk mengelakkan penyakit darah tinggi.

Kolestrol yang gagal dicerna oleh hati akan disimpan dalam bentuk lemak di bawah permukaan kulit. Dalam jumlah yang banyak ia akan menyebabkan masalah obesiti (kegemukan). Pesakit obesiti yang mengambil daging kambing akan mengalami masalah tekanan darah yang tidak stabil dan turut mengalami pening kepala akibat kesan pembongkaran kolestrol tepu oleh kolestrol kambing. Selain itu, daging kambing akan membakar lemak yang berlebihan dalam badan. Kesan pembakaran lemak akan mengakibatkan gejala pembongkaran seperti panas badan, berpeluh dan telinga berdengung.

Mencantikkan Kulit

Dalam daging kambing turut terdapat Vitamin C semulajadi yang tidak teroksida. Vitamin C tidak teroksida amat penting untuk pembinaan dan ketahanan sel kulit. Vitamin C yang tidak teroksida akan menyeimbangkan dan mengurangkan bebanan fungsi hempedu dan mencantikkan kulit.

Pengambilan protein tinggi yang berlebihan akan menyebabkan ia tersimpan di bahagian bawah kulit akan mudah teroksida dan bertindak balas dengan sel kulit untuk membentuk tenaga. Proses ini akan menyebabkan kulit kelihatan hangus dan gelap sekiranya berjemur di bawah sinaran matahari. Vitamin C daripada daging kambing akan memberi lebih ketahanan terhadap kulit daripada bertindak balas terhadap protein yang terkena cahaya matahari.

Mengamalkan memakan daging kambing adalah salah satu cara semula jadi untuk mendapatkan kulit yang putih dan cantik.

Meningkatkan Rasa Kasih Sayang Dan Kegembiraan

Sistem darah (NW18 ) berkaitan dengan kawasan Thalamus (NW3). Thalamus berfungsi menjaga kasih sayang. Sistem darah yang sihat dan kuat akan memastikan bahagian Thalamus juga kuat dan membantu mewujudkan perasaan kasih sayang.

Jantung yang menerima kolestrol daging kambing akan lebih lembut dan lancar pergerakannya. Jantung yang lembut akan mewujudkan perasaan yang gembira. Jantung yang lancar pergerakannya akan mudah tersentuh dan terpesona dengan sesuatu yang mengusik perasaannya. Oleh itu ia akan membahagiakan dan mewujudkan perasaan kecintaan.

Mereka yang mengamalkan memakan daging kambing akan merasa tenang dan gembira dan mudah merasa getaran kasih sayang. Sekiranya anda menghadapi masalah sukar merasai nikmat kasih sayang dan getaran kecintaan, silalah amalkan memakan daging kambing.

Sumber : http://muhammadsofiyuddin.blogspot.com/

Ringkasan Kuliah : Skima Menjawab Tiga Soalan Wajib

2010-05-10T09:42:00.000-07:00

TIGA SOALAN MENJAWAB TIGA ISU UTAMA KEHIDUPAN

Tiga soalan tersebut akan menjawab tiga persoalan asas kehidupan:

i. Siapa Allah (Tuhan) ?

ii. Siapa diri kita (manusia) ?

iii. Apa erti Islam ?

Tiga Persoalan tersebut dan jawapannya adalah seperti berikut :

Soalan 1 :

S : Dari mana asal (kejadian) kita ?

J : Dijadikan oleh Allah

- Status : Hamba Allah dan khalifahNya

- Tugas : Mematuhi segala perintahnya (syariatnya ).

· Bukti Allah Pencipta:

- Al-Quran (al-Baqarah : 21)

- Hujah akal

- Fakta Sejarah

- Fakta Geografi / Alam

- Penyelidikan Sains.

· Sekiranya TIDAK mengenali Allah dan GAGAL menghayati konsep tersebut (bahawa watak yang paling baik untuk kita adalah HAMBA) nescaya ia akan membawa kepada:

i. Kemusnahan masa depan di akhirat (DOSA)

ii. Kehancuran dan huru-hara kehidupan di dunia ini.

Soalan 2 :

S : Kenapa kita datang ke dunia ini (apakah matlamat hidup) ?

J : Mengabdikan diri (patuh) kepada Allah….. (lihat al-Dzariyat: 56)

- Peranan sebagai hamba dan Khalifah (menunaikan amanah)

i. skima : al-Quran dan hadith

ii. KPI : Rasulullah s.a.w

iii. Kawalan : Dosa dan Pahala (Syurga dan Neraka)

Soalan 3 :

S : Kemanakah kita selepas ini (kematian) ?

J : (i). Dikembalikan balik kepada Allah (ii). Akan disoal dan diberi pembalasan…(lihat al-Maidah: 48,105)

i. Soalan ini dapat menjadi kawalan dan ingatan terbaik kepada kehidupan manusia di dunia.

ii. Ia menjadikan hidup seseorang itu dengan penuh amanah dan integriti.

iii. Kalau hendak selamat (demi keamanan dan keadilan hidup didunia dan kebahagiaan yang kekal abadi di akhirat – ikuti syariat Islam…(Maksud hadith : ikutlah Islam nescaya kamu selamat)

Disusun oleh : Hasbullah Mohamad

Peristiwa Penting Bulan Jamadiul Awwal

2010-04-27T11:33:00.000-07:00

Peristiwa-peristiwa Bersejarah di Bulan Jamadiul Awal

Posted by Ustaz Muhammad Fauzi

Sekarang kita berada di dalam bulan Jamadiul Awal, bulan kelima di dalam kalendar Islam. Jamad di dalam bahasa Arab bermaksud ‘keras’, ‘susah’, ‘tempat yang tinggi’ atau ‘tanah yang tidak ditimpa hujan’.
Mungkin kita tidak begitu menyedari bahawa sebenarnya banyak peristiwa besar sepanjang sejarah Islam berlaku di dalam bulan Jamadiul Awal. Di antara kemuncaknya adalah kemenangan tentera Islam di bawah pimpinan Sultan Muhammad al-Fateh membuka kota Costantinople, kota yang dijanjikan oleh Rasulullah s.a.w.
Di sini dikongsikan kepada pembaca sebahagian dari peristiwa-peristiwa yang berlaku di dalam bulan Jamadiul Awal untuk kita jadikan sebagai panduan dan pedoman.

Peperangan-peperangan Besar Islam

1. Pada 2 Jamadiul Awal 3 H (21 Oktober 624 M) Rasulullah s.a.w. mengutuskan Zaid bin Harithah mengetuai satu sariyah (gerila) untuk menahan rombongan dagang Quraisy. Mereka berjaya melakukan misi tersebut di satu tempat bernama al-Qirdah. Ini adalah peristiwa pertama umat Islam berjaya mendapat ghanimah (harta rampasan perang).

2. Pada 27 Jamadiul Awal 13 H (3 Julai 634 M) berlaku peperangan Ajnadain. Peperangan ini berlaku di antara tentera Islam di bawah pimpinan Khalid bin al-Walid dan tentera Rom di bawah pimpinan Cobcular. Kemenangan tentera Islam di dalam peperangan ini membuka jalan untuk menyempurnakan pembukaan Islam di seluruh bumi Syam.

3. Pada 10 Jamadiul Awal 36 H (4 November 656 M) berlaku ‘Peristiwa Unta’ di al-Kharib berhampiran bandar Basrah.

4. Pada 2 Jamadiul Awal 666 H (19 Januari 1268 M) umat Islam diketuai oleh Zahir Bibris berjaya membebaskan bandar Yafa dari penjajahan tentera Salib setelah bertempur selama hanya 12 jam.

5. Pada 20 Jamadiul Awal 857 H (29 Mei 1453 M) Sultan Muhammad al-Fateh berjaya membuka kota Costantinople. Cubaan untuk membuka kota ini telah pun bermula sejak zaman Muawiyyah bin Abi Sufyan di era pemerintahan Bani Umayyah lagi. Kota Costantinople berjaya dibuka setelah menjadi ibu kota Empayar Baizantyne selama 2125 tahun.
6. Pada 2 Jamadiul Awal 1418 H (5 September 1997 M) pejuang Islam Lubnan berjaya membunuh 12 tentera laut elit Israel di bandar Ansoriah.

Kelahiran Tokoh-tokoh Besar Islam

1. Pada 4 Jamadiul Awal 555 H (13 Mei 1160 M) lahir Ali bin Abi al-Karam Muhammad bin Muhammad bin Abdul Karim yang lebih dikenali sebagai Ibnu al-Athir. Beliau adalah seorang ulama’ besar Islam di dalam bidang sejarah. Di antara karya beliau adalah al-Kamil dan Asad al-Ghabah fi Makrifah as-Sohabah.
2. 27 Jamadiul Awal 1282 H (18 Oktober 1865 M) lahir Muhammad Rasyid Redha, murid kepada al-Imam Muhammad Abduh. Dilahirkan di Lubnan dan kemudian berpindah ke Kaherah. Menerbitkan majalah al-Manar yang memberikan sumbangan di dalam menyebarkan idea-idea Islam. Di antara karangannya yang masyhur adalahTafsir al-Manar.

3. Pada 3 Jamadiul Awal 1299 H (Mac 1882 M) lahir seorang ulama’ hebat Muhammad Fuad Abdul Baqi. Beliau adalah seorang ulama’ yang mempunyai jasa besar di dalam mentahqiq (membuat analisa semula) kitab-kitab turath (tradisional) Islam. Di antara karangannya yang masyhur adalah Mu’jam Lafaz al-Quran, Musnad Sahih Bukhari dan Mu’jam Lafaz Hadis Nabawi.

4. Pada 2 Jamadiul Awal 1328 H (12 Mei 1910 M) lahir al-Imam al-Akbar Abdul Halim Mahmud, Syeikh al-Azhar yang ke 40. Beliau adalah seorang ulama’ agung, menguasai ilmu yang bersumberkan dari ilmu-ilmu Islam dan karya-karya ilmu Perancis. Mempunyai karangan yang banyak terutamanya di dalam bidang Falsasah dan Tasawwuf.

5. Pada 14 Jamadiul Awal 1371 H (10 Februari 1952 M) lahir penasyid Islam yang terkenal, Ridhwan Khalil Annan yang lebih dikenali sebagai Abu Mazin. Dilahirkan di Damsyik dan mempunyai jasa di dalam menaikkan semangat kebangkitan umat Islam melalui nasyid-nasyidnya. Kebanyakan senikata nasyid-nasyidnya diambil dari sajak-sajak penyajak Islam.

Kewafatan Tokoh-tokoh Besar Islam

1. Pada 14 Jamadiul Awal 73 H (1 Oktober 692 M) kembali ke rahmatullah Abdullah bin az-Zubair bin al-Awwam. Beliau adalah bayi pertama yang lahir ketika umat Islam berada di era daulah. Beliau dilahirkan di Madinah al-Munawarah. Seorang yang berani dan menyertai peperangan sejak mudanya. Terlibat di dalam pembukaan Afrika Utara di zaman Osman bin Affan. Beliau mati dibunuh oleh al-Hajjaj bin al-Thaqafi di zaman pemerintahan Abdul Malik bin Marwan.

2. Pada 11 Jamadiul Awal 150 H (14 Jun 767 M) kembali ke rahmatullah an-Nukman bin Thabit bin an-Nukman yang lebih dikenali sebagai Abu Hanifah. Beliau adalah pengasas mazhab Hanafi. Dilahirkan di Kufah dan menjadi ketua ulama’ Kufah sesudah kematian gurunya.

3. Pada 2 Jamadiul Awal 413 H (3 Ogos 1022 M) kembali ke rahmatullah Abul Hasan Ali bin Hilal yang lebih dikenali sebagai Ibn al-Bawwab. Beliau adalah seorang penulis khat yang hebat sepanjang sejarah Islam. Pernah menulis mushaf al-Quran tulisan tangan sebanyak 64 mushaf.

4. Pada 10 Jamadiul Awal 458 H (9 April 1066 M) kembali ke rahmatullah al-Imam Abu Bakar Ahmad bin al-Husain bin Ali bin Abdullah yang lebih dikenali sebagai al-Imam al-Baihaqi. Beliau adalah salah seorang ulama’ hadis yang terkemuka pada kurun kelima hijrah. Di antara karangan beliau adalah as-Sunan al-Kubra (Sunan al-Baihaqi), Dalail an-Nubuwwah dan al-Asma’ wa as-Sifat.

5. Pada 10 Jamadiul Awal 660 H (2 April 1262 M) kembali ke rahmatullah Abdul Aziz bin Abdul Salam bin Abi al-Qasim yang dikenali sebagai Izzudin bin Abdul Salam. Beliau adalah seorang ulama’ terkemuka di dalam bidang Fiqh, Hadis dan perundangan. Terkenal kerana beberapa pendiriannya yang tegas terhadap pemerintah sehingga dikenali sebagai ‘Sultan kepada para ulama’ dan ‘Penjual Raja-raja’

6. Pada 19 Jamadiul Awal 911 H (20 Oktober 1505 M) kembali ke rahmatullah Jalaluddin Abdul Rahman bin Abu Bakar yang dikenali sebagai Jalaluddin as-Sayuti. Seorang ulama’ fiqh dan hadis yang terkenal dengan karyanya di dalam ilmu yang pelbagai. Di antara hasil karyanya adalah Jam’ul Jawami’, Husnu al-Muhadharah, Baghiyah al-Wu’ah dan al-Isybah wa an-Nazoir.

7. Pada 8 Jamadiul Awal 1323 H (11 Julai 1905 M) kembali ke rahmatullah al-Imam Muhammad Abduh, perintis gerakan islah di Mesir. Dilahirkan di negeri al-Buhairah, Mesir. Mendapat pendidikan di Universiti al-Azhar dan pernah menjadi anak murid kepada Jamaludin Afghani. Melibatkan diri di dalam Revolusi Arab dan dibuang daerah ke Beirut. Kembali semula ke Mesir lalu dilantik sebagai Mufti Mesir.

8. Pada 4 Jamadiul Awal 1350 H (September 1931 M) pemimpin harakah jihad Islami di Libya, Omar Mukhtar menemui syahid. Beliau dijatuhkan hukuman gantung setelah mengepalai gerakan jihad menentang penjajahan Itali selama 20 tahun bermula sejak tahun pertama penjajahan lagi iaitu 1911 M.

9. Pada 23 Jamadiul Awal 1354 H (22 Ogos 1935 M) kembali ke rahmatullah Muhammad Rasyid Redha, murid kepada al-Imam Muhammad Abduh. Dilahirkan di Lubnan dan kemudian berpindah ke Kaherah. Menerbitkan majalah al-Manar yang memberikan sumbangan di dalam menyebarkan idea-idea Islam. Di antara karangannya yang masyhur adalah Tafsir al-Manar.

10. Pada 8 Jamadiul Awal 1378 H (19 November 1958 M) kembali ke rahmatullah Ahmad Abdul Rahman al-Banna, seorang ulama’ hadis di Mesir. Beliau adalah ayah kepada al-Imam as-Syahid Hasan al-Banna. Di antara buku karangan beliau adalah al-Fathu al-Rabbani li tartib musnad al-Imam Ahmad bin Hanbal as-Syaibani.

Peristiwa-peristiwa Bersejarah

1. Pada 4 Jamadiul Awal 646 H (25 Ogos 1248 M) tentera Salib ketujuh dari Perancis di bawah pimpinan Louis IX mula bergerak ke sebelah timur. Mereka telah menemui kegagalan dalam peperangan al-Mansurah dan Louis IX telah dijadikan tawanan tentera Islam.

2. Pada 10 Jamadiul 1373 H (15 Januari 1954 M) gerakan Ikhwan Muslimin telah diharamkan oleh Jamal Abdul Nasir dengan menggunakan resolusi dari Parlimen Mesir. Pengharaman ini berlaku setelah gerakan Ikhwan Muslimin dianggap oleh kerajaan sebagai parti politik yang berusaha untuk menumbangkan kerajaan sedia ada.

3. Pada 12 Jamadiul Awal 1386 H (29 Ogos 1966 M) Mahkamah Tinggi Mesir mengeluarkan arahan menjatuhkan hukuman gantung ke atas tujuh orang anggota gerakan Ikhwan Muslimin. Tuduhan yang dikenakan ke atas mereka adalah membentuk gerakan bersenjata untuk menumbangkan kerajaan sedia ada. Empat daripada mereka diringankan hukuman kepada penjara seumur hidup. Manakala tiga yang lain dijatuhkan hukuman gantung. Mereka adalah Sayyid Qutb, Muhammad Yusof Hawwash dan Abdul Fattah Ismail.

4. Pada 13 Jamadiul Awal 1402 H (17 mac 1982 M) al-Imam al-Syeikh Jad al-Haqqu Ali Jad al-Haqqu dilantik menjadi al-Imam al-Akbar Syeikh Azhar ke 42. Beliau dilahirkan di Daqahliyah, Mesir. Belajar di al-Azhar dan bekerja di bidang perundangan sesudah itu. Pernah menjadi Mufti dan Menteri Hal Ehwal Agama Mesir sebelum menjawat jawatan terakhirnya sebagai Syeikh al-Azhar.

5. Pada 17 Jamadiul Awal 1411 H (6 Disember 1990 M) Mahfuz Nahnah menubuhkan harakah Mujtama’ Muslim di Algeria.

6. Pada 24 Jamadiul Awal 1425 H (11 Julai 2004 M) ditubuhkan Persatuan Ulama’ Antarabangsa di London. Persatuan ini dianggotai oleh ulama’-ulama’ dan pemikir-pemikir Islam dari seluruh dunia. Ditubuhkan untuk menjadi sumber rujukan umat Islam di dalam masalah fiqh, ilmu dan pengetahuan. Diketuai oleh Dr Yusof al-Qardhawi

Dipetik daripada sumber : http://satuperkongsian.wordpress.com/2007/05/28/peristiwa-di-bulan-jamadiul-awal/

Ringkasan Kuliah : Hidayah Perlu diusahakan (memenuhi syaratnya)

2010-04-27T11:07:00.000-07:00

Mencari Hidayah Untuk Menjana Keimanan

عن أَنَسٍ عن النبي صلى الله عليه وسلم قال ثَلَاثٌ من كُنَّ فيه وَجَدَ بِهِنَّ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ من كان الله وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إليه مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إلا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ في الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ الله منه كما يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ في النَّارِ
صحيح مسلم

Maksud Hadith
“Diriwayatkan oleh Anas bin Malik r.a daripada Rasulullah s.a.w, bersabda : Barangsiapa mempunyai tiga ciri tersebut akan merasai kemanisan iman; iaitu (1) barangsiapa yang mengasihi Allah dan RasulNya melebihi segala-galanya, (2), sesiapa yang mengasihi sahabatnya hanyalah semata-mata kerana Allah dan (3) sesiapa yang benci (untuk kembali) kepada kekufuran setelah diselamatkan (daripada kesesatan dan dikurniakan hidayah Allah) sebagaimana ia benci dicampakkan ke dalam api neraka.”

Sumber Hadith
Hadith tersebut diriwayatkan oleh al-Bukhari (6542), Muslim (43), al-Tirmidhi (2624), al-Nasa’i (11720), Ibn Majah (4034) dan Ibn Hanbal (13431).

Pemahaman Umum Hadith
Hadith tersebut menjelaskan bahawa seseorang itu akan dimuliakan Allah dengan menikmati kemanisan iman setelah membuktikan sikap perhambaan yang tinggi terhadap Allah iaitu dengan meletakkan cinta terhadap Allah dan Rasul s.a.w melebihi segala-galanya. Hal ini dapat dilihat melalui amalannya yang dilakukan semata-mata mencari keredhaan Allah yang paling dikasihinya walaupun ia bertentangan dengan kehendak (nafsunya) sendiri. Kemanisan iman tidak dapat dikecapi melalui teori semata-mata sebaliknya mesti melalui penghayatan yang bersungguh-sungguh (mujahadah) dan kesabaran yang tinggi. Cintakan Allah dan Rasul s.a.w merupakan asas kekuatan iman yang dapat dijelmakan melalui sifat-sifat yang lain seperti mengasihi saudara seislam dan bencikan kekufuran. Oleh itu kemanisan iman merupakan kurniaan Allah yang tidak terhingga buat mereka yang berusaha mencarinya.

Cintakan Allah dan Memupuk Kecintaan (Iman) TerhadapNya

1. Maksud Cintakan Allah : cenderung (kasih) dan usaha bersungguh-sungguh membuktikan kecenderungannya terhadap Allah dengan mematuhi segala suruhan Allah dan meninggalkan laranganNya secara rela ataupun terpaksa demi keredhaanNya.

2. Cinta dan keimanan (terhadap Allah) boleh terhasil melalui dua cara iaitu:
(1) Melaksanakan Syariat Allah dan programNya
(2) Melalui usaha mencari Hidayah dan memohon dikurniakan Taufiq.

I. Melaksanakan syariat Allah – memupuk nilai keimanan dan ketaqwaan serta kebaikan (di dunia/ akhirat).
a. Fakta : setiap yang datang (syariat) daripada Allah adalah yang terbaik untuk semua manusia.
b. Kategori : wajib- sunat-haram-makruh-harus.
c. Contoh syariat – menjana keimanan : Solat- puasa- zakat (wajib)

II. Usaha Mencari Hidayah – melalui Ilmu
a. Ilm al-Yaqin
• Iaitu :Yakin dengan penuh kepercayaan akan keagungan dan kehebatan Allah serta janji-janjiNya.
• Caranya : Belajar, berfikir, mendengar, membaca, dan sebagainya (pembelajaran dan pengajian).
• Contoh : Berfikir tentang nikmat dan rahmat Allah – Rahim, pahala, keampunan, kaffarah, Syafaat dan sebagainya.
b. ’Ain al-Yaqin
• Iaitu : Yakin dengan penuh kepercayaan dan keimanan melalui pancaindera dan pengalaman sendiri yang benar-benar meyakinkan.
• Caranya : Membuat kajian, penelitian, observasi dan pengalaman sendiri.
• Contohnya : Kisah Nabi Ibrahim (al-Baqarah: 260), Ilmu Embriologi (al-Mukminun: 12-16).

III. Taufiq (Haqq al-Yaqin) adalah kurniaan Allah buat hambaNYA : Wahyu- Lintasan hati -Ilham-Intuisi.

Kesimpulan
1. Iman adalah aset mukmin yang paling bernilai (jaminan kebahagian yang berkekalan).
2. Setiap Saranan daripada Allah SWT disertakan dengan jalannya dan alternatif yang terbaik ke arah tersebut.
3. Melaksanakan dan mematuhi syariat Allah akan memperolehi seribu satu kebaikan ( untuk semua nilai; iman, amal, sosial dan kemanusiaan, ekonomi, politik, kesihatan dan sebagainya).
4. Usaha untuk mendapatkan hidayah Allah perlukan kepada ilmu dan usaha untuk memenuhi syarat-syaratnya.
5. Kesungguhan hamba mendapatkan hidayah dan mendekatkan diri kepada Allah, mudah-mudahan akan mendapat kurniaan Taufiq Allah SWT.

Disusun : Hasbullah Mohamad

Kuliah : Mengenal Allah meningkatkan kecintaan dan keimanan

2009-12-30T08:34:00.000-08:00

Mengenal Allah Melalui Proses Mengenali Diri Manusia Sendiri

( Ringkasan kuliah maghrib/subuh daripada kitab Raudah al-Jannah)

Terdapat tiga persoalan utama untuk mengenal hakikat diri manusia . Ia secara langsung menjelaskan status diri mereka sebagai hamba dan khalifah Allah. Ia secara automatik memperkenalkan Allah sebagai Pencipta dan Rabb.

Hakikat sebenarnya apabila memperkatakan tentang tiga jawapan terhadap soalan tersebut, telah menjelaskan perngertian Islam itu sendiri. Tiga soalan tersebut ialah :

1. Kita berasal dari mana?

Apabila diselidiki al-Quran, maka di dapati cara Allah memperkenalkan diriNya sebagai Yang Maha Sempurna, Maha Perkasa, Maha Bijaksana melalui pelbagai bentuk pendekatan yang digunakan di dalam al-Quran. Di antara pendekatan yang digunakan ialah dengan menjelaskannya secara langsung di dalam al-Quran ( contoh: lihat al-BAqarah: 21-22), proses observasi alam dan sejarah ( al-Baqarah: 164, Ali Imran: 190, surah al-Qasas), kajian geografi (Yasin: 80), kajian saintific ( al-Mukminun : 12-16) dan lain-lain lagi.

kesimpulannya, Allah memperkenalkan diriNya melalui kajian al-Quran dan hadith dengan terperinci agar manusia dapat mengetahui dengan penuh kayakinan dan keinsafan akan status dirinya dan Allah. Lantas ia akan membentuk dan mengarah cara bertindak / tanggunjawab berdasarkan kedudukan manusia sebagai hamba dsn khalifah Allah. Manakala status Allah akan menyedarkan manusia tentang hak-hak Allah yang perlu ditaati dan menjadi kewajipan manusia untuk patuh secara mutlak di atas segala ketetapan Allah....

Menyusul nanti ...... dalam siri tulisan akan datang :

* Soalan kedua : Kenapa kita datang ke dunia ini ( tujuan hidup)

* Soalan ketiga : Kemanakah kita akan pergi selepas mati ( kesudahannya dan apa yang akan berlaku nanti)....

p/s : penjelasan secara detail boleh diperolehi di dalam siri-siri kuliah yang diadakan penulis blog ini.

Halalan Toyyiban : Sejauh Mana Anda Berselera dengan Asid Borik

2009-10-06T13:03:00.000-07:00

Masih banyak makanan guna asid borik

KERATAN Kosmo! 24 Februari 2006.

--------------------------------------------------------------------------------

GEORGE TOWN - Persatuan Pengguna Pulau Pinang (CAP) kesal dengan langkah Kementerian Kesihatan yang tidak mengambil perhatian serius terhadap gesaannya sejak 25 tahun ini berhubung larangan penggunaan asid borik dalam makanan.

Ketika ini, kajian persatuan itu mendapati, penggunaan bahan terlarang yang menjadi agen penyebab kanser dan merosakkan anggota dalaman badan itu semakin meluas dalam bahan makanan yang diminati ramai.

Melalui ujian terbaru CAP, pelbagai jenis makanan seperti bak chang (ladu Cina), mi kuning, kuew teow dan kuih nyonya didapati mempunyai kandungan asid borik yang tinggi.

Pengerusi CAP, S.M. Mohamed Idris berkata, pihaknya telah membuat aduan rasmi terhadap Kementerian Kesihatan berhubung perkara itu sejak 1984 tetapi sehingga kini tiada langkah drastik yang diambil.

"Satu sampel bak chang mengandungi 569 bps (bahagian per sejuta) asid borik, mi kuning pula antara 6.51 hingga 296 bps dan kuih nyonya antara 0.78 hingga 13.5 bps.

"Ia memudaratkan tubuh jika diambil secara rutin dan kebanyakannya terkandung dalam makanan yang kerap dimakan seperti mi dan kuih-muih," katanya kepada pemberita di pejabatnya di sini semalam.

Asid borik adalah toksik yang boleh membawa kepada keracunan, penyakit gastrousus, kerosakan buah pinggang dan hilang selera makan.

http://www.kosmo.com.my/kosmo/content.asp?y=2009&dt=0528&pub=Kosmo&sec=Negara&pg=ne_03.htm

Dipetik drp sumber : http://mzubairafandi.blogspot.com

Al-Ghazali : Bulan Ramadhan Hati Hidup dan Istiqamah dijana....

2009-09-30T12:39:00.001-07:00

Ingatan Imam al-Ghazali : Istiqamah Menghidupkan Hati

Imam al-GHazali menyatakan peri pentingnya hati sebagai "raja" yang mengawal segala tindakan manusia diberi nilai istiqamah terutamanya setelah melalui "Madrasah Ramadhan" yang secara sedar ataupun tidak ia merupakan program tetap Allah yang berstatus wajib dalam menjana hati agar hidup dengan nilai keimanan dan taqwa lantas seterusnya terbina nilai istiqamah apabila ia dihidupkan secara konsisten.

Secara ringkasnya, Imam al-Ghazali mengklasifikasikan peranan hati sebagai agen pembuat penilaian dan keputusan sebelum seseorang itu mengambil tindakannya seperti yang terkandung di dalam kitabnya "Ihya` Ulum al-Din" terbahagi kepada dua bahagian :

i) Quwwah mudrakah : sebagai agen yg menanggap informasi sebagai bahan rujukan untuk dibuat penilaian dan tindakan.

ii) Quwwah muharrakah : untuk bertindak berdasarkan maklumat yang dibekalkan oleh bah yg pertama tadi.

Istimewanya puasa Ramadhan kerana bahagian pertama dibekalkan dengan maklumat yang paling tepat iaitu al-Quran. Ini kerana bulan Ramadhan muslim menjadikan al-Quran begitu istimewa sebagai teman dan rujukan utk dibaca, difahami dan dihayati. Justeru, amat tepat bulan Ramadhan digelar juga "Bulan al-Quran".

Sekiranya maklumat daripada al-Quran yang dibaca dan ditadaruskan serta dihayati isi kandungannya akan berupaya menjadi maklumat yang dapat membuka pintu hati manusia yang berurusan dengannya sebagai sumber hidayah, pelembut hati pembacanya untuk menerima pesanan al-Quran dan bersedia menerima ajaran al-Quran sebagai sistem yang mengawal kehidupannya. Justeru bahagian kedua ini akan membuat tindakan yang betul dan diredhai Allah. DI sini juga lah terletaknya nafsu yang dapat dirawat dan dididik oleh pengaruh al-Quran yang membentuk nilai taqwa. Maka potensi nafsu yang baik "nafs mutma`innah" dapat diberi peranan dan dibangunkan oleh nilai taqwa tersebut.

Sebenarnya puasa itu sendiri dapat membantu nafsu agar dijadikan benteng daripada unsur jahat (syaitan) daripada mempengaruhi nafsu agar derhaka kepada Allah. Dalam masa yang sama hubungan yang baik dan akrab dengan Allah melalui siri-siri ibadat, amal-amal soleh seperti menghidupkan ibadat malam, membaca dan menghayati al-Quran, bersedekah, menghubungkan silaturrahim, iktikaf dan lain-lainnya seperti yang banyak diberi tumpuan pada bulan ramadhan hendaklah diteruskan secara konsisten. Perkara ini secara lansung menjauhkan lagi nafsu daripada pengaruh syaitan. Tambahan pula kuasa syaitan dalam mempengaruhi nafsu pada bulan puasa di mana godaannya tidaklah sehebat bulan-bulan lain.

Istiqamah dalam bahasa yang mudah difahami dapat diumpakan sebagai "perangai" atau "tabiat". Perangai atau tabiat tidak dapat dibentuk dalamn masa yang pendek, bahkan ia memerlukan masa dan kesungguhan serta galakan yang berterusan sehingga ia benar-benar dihayati sehingga menjadi tabiat yang berterusan. APa yang lebih membanggakan lagi ialah amalan-amalan baik (soleh) tersebut akan menjadi "darah daging" kehidupannya sebagai rutin yang tidak boleh dikesampingkan.
Maka semua ramuan untuk menghidupkan hati seperti al-Quran, kawalan (benteng) nafsu dan bina hubungan yang rapat dengan Allah (pengabdian diri) terdapat di bulan rAmadhan, bahkan ia adalah program tetap tahunan Allah (wajib) yang mana muslim tiada pilihan untuk memilih antara nak buat ataupun tidak.
Hebatkan program Allah...cuma kita kadang-kadang bodoh sombong, memandang sepi sahaja program yang telah di set up oleh ALlah terutamanya yang berstatus wajib.

Kesimpulannya adalah seperti berikut:
1. Kesemua unsur menghidupkan hati seperti saranan Imam al-Ghazali hendaklah dilakukan secara konsisten agar ia berupaya menghasilkan nilai istiqamah.

2. Budaya membaca, tadarus, mendengar tazkirah al-QUran bukan hanya amalan Ramadhan, bahakan ia adalah ibadat sepanjang masa dan berterusan.

3. Puasa yang disarankan bukan terhad kepada yang wajib sahaja (Ramadhan), bahkan ia hendaklah diteruskan secara istiqamah di bulan-bulan lain. Ini kerana ia adalah di antara ubat paling mujarab merawat nafsu dan hati agar patuh kepada Allah.

4. Binalah hubungan yang baik dengan ALlah seperti yang diberbanyakkan amalannya di bulan Ramadhan. Ini kerana apabila mempunyai hubungan yang teguh dengan ALlah akan menjadikan syaitan tidak berupaya memutuskan hubungan tersebut agar manusia derhaka kepada ALlah.

5. Yakinlah apabila kita beramal dengan syariat Islam (Allah), maka kita akan memperolehi hikmah atau kelebihannya walaupun kita tidak mengetahuinya. Ini kerana Allah tidak peduli sama ada kita memahami atau tidak, tetapi apabila kita beramal dengan syariatNYa maka peduli Allah ialah mengurniakan kelebihan tersebut kepada mereka yang patuh dan beramal dengannya. Tapi kalau mempelajari dan mengetahui hikmahnya adalah lebih meyakinkan kita untuk beramal dengan bersungguh-sungguh.
Maka terserlah sifat Allah yan Maha Penyayang buat hambaNya.
Justeru, di sebalik wajibnya amalan puasa ia adalah rahmat yang besar untuk kita, bukannya beban yang menyusahkan.

# petikan di atas adalah berdasarkan kepada adaptasi pemahaman terhadap ayat-ayat al-QUran dan hadith yang tidak dipetik secara lansung daripada sumbernya....

Disediakan oleh : Hasbullah Mohamad (diringkaskan daripada siri tazkirah Ramadhan)

Menangislah selalu ..... tidak bermakna anda lemah

2009-07-24T12:41:00.000-07:00

Tangisan Seorang Pemimpin Yang Takut Pada Allah

UMAR bin ABDUL AZIZ, Dia seorang hafizh, mujtahid, sangat mendalam ilmunya, zuhud,ahli ibadah dan sosok pemimpin kaum Muslimin yang sejati. Dia juga disebut Abu Hafsh,dari suku Quraisy,Bani Umayyah.

Istrinya, Fathimah pernah berkata, “ Dikalangan kaum laki-laki memang ada yang shalat dan puasanya lebih banyak dari Umar. Tetapi aku tidak melihat seorangpun yang lebih banyak ketakutannya kepada Allah daripada Umar, jika masuk rumah ia langsung menuju tempat shalatnya, bersimpuh dan menangis sambil berdoa kepada Alloh hingga tertidur. Kemudian dia bangun dan berbuat seperti itu sepanjang malam.”

Takkala menyampaikan khutbah terakhirnya, Umar bin Abdul Aziz naik keatas mimbar, memuji Alloh, lalu berkata, “ Sesungguhnya ditanganmu kini tergenggam harta orang-orang yang binasa. Orang-orang yang hidup pada generasi mendatang akan meninggalkannya , seperti yang telah dilakukan oleh generasi yang terdahulu. Tidakkah kamu ketahui bahwa siang dan malam kamu sekalian mengarak jasad yang siap menghadap Allah, lalu kamu membujurkannya di dalam rekahan bumi, tanpa tikar tanpa bantal, lalu kamu menimbunnya dalam kegelapan bumi ?. Jasad itu telah meninggalkan harta dan kekasih-kekasihnya. Dia terbujur dikolong bumi, siap menghadap hisab. Dia tak mampu berbuat apa-apa menghadapi keadaan sekitarnya dan tidak lagi membutuhkan semua yang ditinggalkannnya. Demi Allah, kusampaikanhal ini kepadamu sekalian, karena aku tidak tahu apa yang terbatik didalam hati seorang seperti yang kuketahui pada diriku sendiri “

Selanjutnya Umar bin Abdul Aziz menarik ujung bajunya, menyeka air mata, lalu turun dari mimbar. Sejak itu dia tidak keluar rumah lagi kecuali setelah jasadnya sudah membeku.

Diriwayatkan dari Abdus-Salam, mantan budak Maslamah bin Abdul Malik, dia berkata: “ Umar bin Abdul Aziz pernah menangis, melihat ia menangis, istrinya dan semua anggota keluarganya pun ikut menangis, padahal mereka tidak tahu persis apa pasalnya mereka ikut-ikutan menangis”.

Setelah suasana reda, Fathimah, istrinya bertanya: “Demi ayahku sebagai jaminan, wahai Amirul Mukminin, apa yang membuat engkau menangis? “ .Umar bin Abdul aziz menjawab, “ Wahai fathimah, aku ingat akan persimpangan jalan manusia takkala berada di hadapan Alloh, bagaimana sebagian diantara mereka berada di sorga dan sebagian lain berada di neraka

Sumber: www.mediamuslim.info

Menilai Hubungan dengan Khaliq .....

2009-06-18T12:30:00.000-07:00

Pesanan Malik bin Dinar

Malik bin Dinar berkata:

1. Apabila aku tahu keadaan dunia yang fana ini, aku pun tidak peduli tentang pandangan dunia terhadap diriku dan perbuatanku.

2. Janganlah bersahabat dengan orang yang mana persahabatan itu tidak akan menolongmu selepas mati kelak.

3. Firman Allah swt :"Ingatlah Aku dan Aku akan ingat padamu".

4. Firman Allah : "Aku akan jawab seruanmu dan terima doamu".

hayatilah kata-kata di atas...mudah-mudahan berjaya kehidupan di dunia dan akhirat.

Wala' kita

2009-06-18T12:06:00.000-07:00

Batas Mematuhi Pemimpin

Oleh rawi

"
Salah satu perkara fundamental yang terkait dengan aqidah seorang muslim ialah ihwal kepatuhan atau ketaatan. Di dalam ucapan kalimat Tauhid Laa ilaaha ill-Allah terdapat kata ilaah yang seringkali diterjemahkan dengan tuhan. Padahal terjemahan ini tidak terlalu menjelaskan makna kata ilaah tersebut. Dalam bahasa Arab terdapat banyak arti dari kata ilaah. Setidaknya ada tiga makna mendasar, yakni:
(1) mahbuub (yang dicintai);
(2) matbuu’ (yang dipatuhi/ditaati); dan
(3) marhuub (yang ditakuti).

Bila seorang muslim membaca kalimat syahadat
أشهد أن لآ إله إلا الله
“Aku bersaksi bahwasanya tidak ada ilaah selain Allah.”
Maka pernyataan di atas setidaknya harus mengandung arti sebagai berikut:
”Aku bersaksi bahwasanya tidak ada yang kucintai, lalu kupatuhi dan kutakuti selain daripada Allah subhaanahu wa ta’aala.”

Seorang muslim dituntut untuk mem-fokus-kan kepatuhan atau ketaatannya hanya kepada Allah subhaanahu wa ta’aala. Ia harus berusaha sekuat mungkin untuk selalu menjadikan Allah ta’aala semata sebagai fihak yang ia taati. Apakah ini berarti ia samasekali tidak dibenarkan mentaati fihak selain Allah ta’aala? Tentu tidak. Ia boleh mentaati orangtuanya atau pemimpin di kantor/organisasinya atau mentaati guru/ustadznya. Namun ketaatan kepada semua selain Allah ta’aala bersyarat:

(1) Ketaatan tersebut harus dilandasi ketaatannya kepada Allah ta’aala dan
(2) Prioritas utama ketaatannya haruslah senantiasa kepada Allah ta’aala sebelum yang lainnya.

Jangankan dalam kehidupan sehari-hari. Sedangkan dalam tradisi kemiliteran Islam saja tidak ada ceritanya bahwa seorang prajurit diharuskan mentaati komandannya tanpa reserve. Ia hanya dibenarkan mentaati komandan bila perintahnya benar dan selaras dengan perintah Allah ta’aala. Ia hanya dibenarkan menjauhi larangan komandan bila larangannya selaras dengan larangan Allah ta’aala. Adapun suatu perintah atau larangan dari komandan bila mengandung kemaksiatan maka gugurlah kewajiban prajurit untuk mentaatinya. Sesungguhnya ketaatan hanyalah dalam perkara yang ma’ruf, bukan dalam perkara yang mungkar.
أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ جَيْشًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ رَجُلًا فَأَوْقَدَ نَارًا وَقَالَ ادْخُلُوهَا فَأَرَادُوا أَنْ يَدْخُلُوهَا وَقَالَ آخَرُونَ إِنَّمَا فَرَرْنَا مِنْهَا فَذَكَرُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِلَّذِينَ أَرَادُوا أَنْ يَدْخُلُوهَا لَوْ دَخَلُوهَا لَمْ يَزَالُوا فِيهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَقَالَ لِلْآخَرِينَ لَا طَاعَةَ فِي مَعْصِيَةٍ إِنَّمَا الطَّاعَةُ فِي الْمَعْرُوفِ
Nabi shollallahu ’alaih wa sallam mengutus pasukan dan menunjuk seseorang menjadi komandan mereka. Maka komandan itu menyalakan api dan berkata: ”Masuklah ke dalamnya.” Maka mereka siap untuk memasukinya. Dan berkata sebagian lainnya: ”Sesungguhnya kami lari dari api.” Maka hal ini dilaporkan kepada Nabi shollallahu ’alaih wa sallam. Beliau bersabda kepada yang ingin melakukannya: ”Andaikan mereka memasukinya, niscaya mereka akan selamanya berada di dalam api itu hingga hari kiamat.” Lalu beliau bersabda kapada yang lainnya: ”Tidak ada ketaatan dalam kemaksiatan. Sesungguhnya ketaatan hanyalah dalam perkara yang ma’ruf.” (HR Bukhary 22/218)

Itulah sebabnya hingga Nabi shollallahu ’alaih wa sallam memperingatkan kita bahwa kelak di akhir zaman akan muncul para pemimpin yang bermasalah. Para pemimpin bermasalah itu tampaknya sesuai dengan gambaran sebagaian pemimpin yang muncul di panggung kekuasaan dewasa ini. Kita diperintahkan untuk waspada dan bersikap istiqomah betapapun situasi dan kondisinya.
أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَتَكُونُ أُمَرَاءُ فَتَعْرِفُونَ وَتُنْكِرُونَ فَمَنْ عَرَفَ بَرِئَ وَمَنْ أَنْكَرَ سَلِمَ وَلَكِنْ مَنْ رَضِيَ وَتَابَعَ قَالُوا أَفَلَا نُقَاتِلُهُمْ قَالَ لَا مَا صَلَّوْا
Rasulullah shollallahu ’alaih wa sallam bersabda: “Akan muncul pemimpin-pemimpin yang kalian kenal, tetapi kalian tidak menyetujuinya. Orang yang membencinya akan terbebaskan (dari tanggungan dosa). Orang yang tidak menyetujuinya akan selamat. Orang yang rela dan mematuhinya tidak terbebaskan(dari tanggungan dosa).” Mereka bertanya: ”Apakah kami perangi mereka?” Nabi shollallahu ’alaih wa sallam bersabda: ”Tidak, selagi mereka masih sholat.” (HR Muslim 9/400)

Maka, saudaraku, pandai-pandailah mensikapi para pemimpin. Kita dewasa ini sedang menjalani zaman penuh fitnah. Zaman di mana ummat Islam laksana anak-anak ayam kehilangan induk. Sejak runtuhnya Khilafah Islamiyyah di tahun 1924/1342 H ummat Islam menjadi laksana anak-anak yatim tanpa ayah. Tidak ada Nabi Muhammad shollallahu ’alaih wa sallam bersama kita. Tidak ada khulafa ar-raasyidin seperti Abu Bakar Ash-Shiddiq, Umar bin Khattab, Ustman bin Affan atau Ali bin Abi Thalib Radhiyallahu ’anhum bersama kita. Bahkan tidak ada mulkaan aadhdhon alias para raja-raja yang menggigit (Al-Qur’an dan As-Sunnah) seperti khalifah Umar bin Abdul Aziz atau khalifah Sultan Abdul Hamid II rahimahumallah di tengah-tengah kita. Yang ada hanyalah para mulkan jabriyyan (penguasa-penguasa yang memaksakan kehendak). Kondisi kebanyakan pemimpin dewasa ini seperti yang digambarkan dalam hadits di bawah:
عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ كَيْفَ أَنْتَ إِذَا كَانَتْ عَلَيْكَ أُمَرَاءُ يُؤَخِّرُونَ الصَّلَاةَ عَنْ وَقْتِهَا أَوْ يُمِيتُونَ الصَّلَاةَ عَنْ وَقْتِهَا قَالَ قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ صَلِّ الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا فَإِنْ أَدْرَكْتَهَا مَعَهُمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ نَافِلَةٌ وَلَمْ يَذْكُرْ خَلَفٌ عَنْ وَقْتِهَا
Berkata Abu Dzarr Radhiyallahu ’anhu: ‘bersabda Rasulullah shollallahu ’alaih wa sallam kepadaku: “Bagaimanakah kalian ketika para pemimpin menunda sholat dari waktunya atau mematikan sholat dari waktunya?” Saya bertanya: “Maka apa yang kau perintahkan aku?” Bersabda Nabi shollallahu ’alaih wa sallam: ”Sholatlah pada waktunya. Dan bila kamu bersama mereka, maka sholatlah sebagai nafilah (tambahan) bagimu. Dan janganlah kamu menunda dari waktunya.” (HR Muslim 3/365)

Bila kita tidak memperhatikan masalah kepada siapa kita menyerahkan kepatuhan dan ketaatan, maka kita khawatir bahwa apa yang Allah ta’aala gambarkan dalam Al-Qur’an menimpa diri kita. Wa na’udzubillaahi min dzaalika.
يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ يَقُولُونَ يَا لَيْتَنَا أَطَعْنَا اللَّهَ وَأَطَعْنَا الرَّسُولَا
وَقَالُوا رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا
رَبَّنَا آَتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيرًا
Pada hari ketika muka mereka dibolak-balikkan dalam neraka, mereka berkata, "Alangkah baiknya, andaikata kami ta`at kepada Allah ta’aala dan ta`at (pula) kepada Rasul." Dan mereka berkata, "Ya Rabb kami, sesungguhnya kami telah menta`ati pemimpin-pemimpin dan pembesar-pembesar kami, lalu mereka menyesatkan kami dari jalan (yang benar). Ya Rabb kami, timpakanlah kepada mereka azab dua kali lipat dan kutuklah mereka dengan kutukan yang besar." (QS Al-Ahzab ayat 66-68)

dipetik daripada : Tranungkite.net
sumber BAWEAN TERMENUNG